بعضى مخلوقات به حال نشسته مثل برخى گياهان و كوه‌ها ، بعضى به حال ركوع همچون چهار پايان ، بعضى به حال سجود همچون خزندگان و گياهان بىساق كه پهناى زمين تكيه‌گاه آنها است ، همگى همواره ثناى حضرت حق و تسبيح و تمجيد صانع قادر مطلق را مىنمايند . ج . انسان چون جامع جميع كمالات مخلوقات ، مادى و مجرد ، مُلكى و ملكوتى عالم خلق و امر ، و داراى همه‌ى مراحل عالم « كانى » و « جمادى » و « نباتى » و « حيوانى » و لطيفه‌ى ربانى كه « نفس ناطقه‌ى قدسيه‌ى » اوست ، لهذا براى او عبادتى به نام نماز تشريع و قرار داده شده ، كه جامع عبادات همه‌ى مخلوقات مختلف باشد . گاهى به قيام ، گاهى به قنوت ، گاهى به جلوس ، گاهى به ركوع ، و گاهى به سجود است . نماز فرمولى است ، جامع همه‌ى خيرات و سعادات ، و مانع با همه‌ى شرها و مفاسد و آفات ، نماز گزارى كه مزين به زينت ايمان و اعمال صالح ، و متخلّق به اخلاق حسنه باشد ، اين نماز او را از خطاها و اخلاق ذميمه باز مىدارد . « 1 » و اجتماع نماز گزاران واقعى ، مدينه‌ى فاضله‌اى تشكيل مىدهد كه از زمان افلاطون تا به حال ، 2500 سال است بزرگان و سياستمداران آرزوى آن را داشته ، و فقط در خواب و خيال آن را مشاهده مىكنند .

--> ( 1 ) . عنكبوت / 45 . « إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ »