صنم » اين دسته مال پرستند ، « 1 » و بلكه پول پرست ، گاو پرست ، گوسفند پرست و مِلك پرستند . دسته‌ى ديگر كه شايد اكثريت را شامل شود ، از عبادات بدنى و مالى مضايقه ندارند اما اگر پاى جان در ميان آمد ، كُميت ايمان آنها لنگ است ، و حاضر به بذل جان در راه خدا نيستند . دسته‌ى چهارم : كه مثل كبريت احمر نادر مىباشند ، كسانى هستند كه رضاى حق را طالب و به هر قسم باشد خريدارند ، اگر چه به بذل مال يا اولاد يا جان باشد .

--> ( 1 ) . اشعار مثنوى در حكايت آن عرب و گريه كردن براى سگ : آن سگى ميمرد و گريان آن عرب * هين چه سازم مر ترا تدبير چيست ؟ روز صيادم بدى شب پاسبان * سائلى بگذشت و گفت اين گريه چيست ؟ گفت در ملكم سگى بُد نيكخو * تيز چشم و خصم گير و دزد ران گفت رنجش چيست ؟ زخمى خورده است * بعد از آن گفتش كه اى سالار خر گفت نان و قوت و زاد و دوش من * گفت چون ندهى بدين سگ نان و زاد دست نايد بى درم در راه نان * گفت خاكت بر سر اى پر باد مشگ اشگ مىباريد و مىگفت اى كرب * زين سپس من چون توانم بى تو زيست شير نر بود او نه سگ اى پهلوان * نوحه و زارى تو از بهر كيست ؟ نك همى ميرد ميان راه او * نيكخو و با وفا و مهربان گفت جوع الكلب زارش كرده است * چيست اندر پشتت اين انبان پر مىكشم از بهر قوت اين بدن * گفت تا اين حد ندارم مهر و داد ليك هست آب دو ديده رايگان * كه لب نان پيش تو بهتر ز اشك