« از امام صادق ( ع ) در مورد حلال و حرام بودن چيزى سوال كردند ، كه حضرت فرمودند : خداوند هيچ امرى را قرار نداده مگر براى امرى . » در توضيح حديث فوق علامه مجلسىقدس سره مىنويسد : يعنى خداوند هيچ حكمى از احكام ( واجب ، مستحب و حرام و مكروه و احكام وضعى و تكليفى ) را قرار نداده ، مگر براى حكمتى ؛ و هيچ چيز را حلال نكرده ، مگر براى حسن آن ؛ و هيچ چيزى را حرام نكرده ، مگر براى زشتى و ضرر آن . « 1 » 4 . روايت فضل بن شاذان نيشابورى ، حاوى فلسفه‌ى بسيارى از احكام مىباشد ، و در جلد سوّم بحارالانوار نقل شده ، كه به خاطر طولانى بودن از نقل آن صرف نظر كرديم . 5 . در روايتى از امام هشتم ( ع ) آمده : « 2 » « و حرّم اللَّه الزنا لما فيه من الفساد من قتل النفس و ذهاب الانساب و ترك التربية للاطفال و فساد المواريث و ما أشبه ذلك من وجوه الفساد » . « 3 » « خداوند زنا را حرام كرد براى اينكه مفاسدى از آن به فرد و جامعه مىرسد ، مثل : قتل نفس و از بين رفتن نسب ، و اينكه اطفالِ زنا بدون سرپرست مىمانند و بدون تربيت بزرگ شده ( و موجب زيان اجتماع مىباشند ) ، و در امر ميراث اختلال پيدا مىشود و مفاسد ديگرى نيز دارد . »

--> ( 1 ) . همان . ( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 20 ، ص 311 ، ح 15 . ( 3 ) . كتاب الأمراض الاجتماعية ، ص 15 ، ترجمه على فكرى .