على غضنفرى
74
مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى)
ذلك انهم يشتمون ابا بكر و عمر . « 1 » خطيب بغدادى هم مىگويد : يكون فى آخر الزمان قوم لهم نبز يقال لهم الرافضة من لقيهم فليقتلهم فانهم مشركون . « 2 » « در آخر الزمان ، عدهاى مىآيند كه بدگو هستند . به آنان رافضه مىگويند ؛ هركس آنان را ديد به قتل برساند كه آنان مشرك هستند . » ابن حجر هم حديث را چنين آورده است : يخرج قبل قيام الساعة قوم يقال لهم الرافضة برآء من الاسلام . « 3 » « پيش از به پا شدن قيامت عدهاى مىآيند كه به آنان رافضه گويند ، آنان از اسلام بدورند . » سند اين خبر عمرو بن ابى عاصم مىگويد : « اسناد حديث بهطور جدى ضعيف است . » « 4 » كامل بن اثير كه حديث را از طريق ابى الجحاف و تليد بن سليمان نقل كرده ، به ضعف حديث گواهى داده است . « 5 » ذهبى دربارهى تليد مىگويد : « متهم به كذب است . » « 6 » دلالت خبر گذشته از ضعف حديث و اضطراب « 7 » و تشتت در واژهها ، آنكه احتمال ساختگى بودنش را تقويت مىبخشد ، دلالت خبر نيز به جهات عديدهاى ناكافى
--> ( 1 ) - كنز العمال ، ج 11 ، ص 325 ، ش 31638 . ( 2 ) - تاريخ بغداد ، ج 2 ، ص 300 . ( 3 ) - الصواعق المحرقة ج 2 ، ص 706 . ( 4 ) - كتاب السنة ، ص 460 . ( 5 ) - كامل ابن اثير ، ج 3 ، ص 83 و ج 5 ، ص 153 . ( 6 ) - ميزان الاعتدال ، ج 2 ، ص 18 . ( 7 ) - حديث مضطرب به حديثى گويند كه با بيانهاى مختلف و متفاوت و تعبيرهاى گوناگون و كم و زياد شدن واژههاى تأثيرگذار آمده باشد .