على غضنفرى
62
مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى)
زندگى طبرى مىزيسته است . گفتنى است چنين كسى در تاريخ ناشناخته است ، هيچ كس از او حديثى نقل نكرده و از او خوبى يا بدى نگفته است . عدهاى نيز گفتهاند : مراد از السّرى ، سرى بن اسماعيل همدانى كوفى است كه پسرعموى شعبى و نويسنده او بوده است . چنين قولى هم درست نيست ؛ زيرا شعبى متوفى 103 است و صحيح به نظر نمىرسد كه پسرعمو و نويسندهى وى تا سال 224 كه سال تولد طبرى است ، زنده مانده باشد . عدهاى ديگر برآنند كه السّرى ، سرى بن عاصم بن سهل است ، و اين معاصر طبرى بوده و وفات وى 258 است . لازم به ذكر است كه اين سرى را نه تنها موثق ندانستهاند ، بلكه انديشمندان رجال ، او را مذمت نموده و جعلكننده حديث معرفى كردهاند . « 1 » 2 - شعيب شعيب بن ابراهيم به تعبير ذهبى از قول رجاليونى چون ابن عدى ، ناشناخته است و در تاريخ ، كسى به اين نام معرفى نشده است . 3 - سيف بن عمر سيف بن عمر ضبعى برحمى اسدى كوفى ، متوفى پس از سال 170 است . هم او راوى حديث سقيفه و اخبار مربوط به ارتداد بعد از پيامبر و همچنين خبر كشته شدن عثمان است . وى در ميان رجاليون به جاعل حديث و زنديق معرفى شده است . « 2 » ابن حجر دربارهى وى به نقل از رجاليونى چون ابن معين و ابو حاتم و ديگران او
--> ( 1 ) - ر . ك : ميزان الاعتدال ، ج 2 ، ص 117 ؛ مجمع الزوايد ، ج 2 ، ص 96 و 128 . ( 2 ) - ر . ك : المجروحين لابن حبان ، ج 1 ، ص 335 ؛ لسان الميزان ، ج 3 ، ص 12 ؛ تهذيب الكمال ، ج 12 ، ص 324 .