خداوند تنها به وى مرحمت كرده بيش‌تر و بيش‌تر بگويد ، همه‌ى گفته‌هايش ، يك دهم آنچه را كه پيامبر خدا در وصف او فرموده است ، نخواهد شد . ابن ابى الحديد مىافزايد : البته مراد من از فرموده‌هاى پيامبر درباره‌ى او ، اخبارى كه اماميه مطابق آن به امامت على بن ابى طالب استدلال مىكنند ، چون حديث غدير ، حديث منزلت ، داستان برائت ، حديث مناجاة ، داستان خيبر ، حديث يوم الدار در « مكه » ، و غير اينها نيست ؛ بلكه اخبار مخصوصى است كه پيشوايان حديث در وصف على از پيامبر نقل كرده‌اند به‌طورى كه تعداد كمى از آنها در وصف غير او وارد نشده است . من در اينجا تنها كمى از رواياتى را كه علماى حديث ( از اهل سنت ) ، آنها كه مورد اتهام نبوده و همگى قائل به برترى غير على بر او مىباشند ، نقل مىكنم . روايات آنان بر خلاف اخبار ديگران موجب آرامش مىشود . 1 - يا على إنّ اللّه قد زيّنك بزينة لم يزيّن العباد بزينة احبّ اليه منها ، هى زينة الابرار عند اللّه تعالى ، الزّهد في الدّنيا ، جعلك لا تزرا من الدّنيا شيئا و لا تزرا الدّنيا منك شيئا و وهب لك حبّ المساكين ، فجعلك ترضى بهم اتباعا و يرضون بك اماما . « اى على ! خداوند تو را به زينتى آراسته كه بندگان را به زينتى خوش‌تر از آن مزيّن ننموده است ؛ و آن ، زينت نيكان نزد خداوند و زهد در دنياست ؛ خداوند تو را چنان قرار داده است ، كه نه تو از دنيا چيزى مىگيرى و نه دنيا از تو ؛ و نيز خداوند ، محبت بينوايان را به تو عطا كرده ، و تو را چنان قرار داده كه از پيروى آنان از خودت خشنود هستى و آنان نيز به امامت تو شادمانند . » اين روايت را حافظ ابو نعيم احمد بن عبد اللّه اصفهانى كه از محدثان بزرگ قرن پنجم است ، در كتاب معروفش « حلية الأولياء » نقل كرده است ؛ ابو عبد اللّه احمد بن حنبل نيز در « مسند » ش اين حديث را مطرح و به دنبال آن به نقل از پيامبر آورده است :