« مسند » احمد حديث را چنين نقل كرده است : دعوا عليا دعوا عليا ، ان عليا منى و انا منه و هو ولىّ كل مؤمن بعدى . « 1 » « رها كنيد على را . . . » « فتح البارى » ، « تحفة الاحوذى » ، « فيض القدير » و بسيارى ديگر از كتاب‌هاى روايى ، اين حديث را نقل كرده‌اند . « 2 » در سال نهم هجرى ، زمانى كه سوره‌ى توبه نازل شد ، ابو بكر براى ابلاغ اين سوره به مشركان معين گرديد . وى به سوى « مكّه » روان شد . چيزى نگذشت كه پيامبر ، على را خواست و به او دستور داد تا به ابا بكر برسد و نامه را از او بگيرد و خود به سوى « مكّه » برود . خذا الكتاب فامض به الى اهل « مكّه » . ابو بكر از ميان راه بازگشت و به پيامبر گفت : خبرى درباره‌ى من نازل شده ؟ پيامبر فرمود : لا و لكنّى ( الا انّى ) امرت ان ابلغها انا او رجل من اهل بيتى . « 3 » « نه ! ولى مأمور شدم خودم يا كسى از اهل بيتم آن را به « مكّه » برساند . » ذهبى حديث را به صورت زير نقل كرده و مىگويد : سند حديث قوى است و حديث صحيحه است . على منى و انا منه ، لا يؤدى عنى الا انا او على . « 4 » « على از من و من از على هستم . اين كار را از سوى من ، جز خودم يا على انجام ندهد . » ابا برزه اسلمى مىگويد : پيامبر به من فرمود : يا ابا برزه ان رب العالمين تعالى ، عهد الىّ فى على ابن ابى طالب عهدا فقال : على راية

--> ( 1 ) - مسند احمد ، ج 4 ، ص 438 و كنز العمال ، ج 11 ، ص 608 ، ش 32940 . ( 2 ) - فتح البارى ، ج 8 ، ص 53 ؛ تحفة الاحوذى ، ج 10 ، ص 146 و 147 ؛ فيض القدير ، ج 4 ، ص 471 . ( 3 ) - سنن الكبرى نسايى ، ج 5 ، ص 129 ؛ مسند احمد ، ج 3 ، ص 212 ؛ تفسير جامع البيان ، ج 10 ، ص 83 ؛ فتح البارى ، ج 8 ، ص 241 . ( 4 ) - سيرة الاعلام النبلاء ، ج 8 ، ص 212 .