كه براى كشتن حسين بن على به « كربلا » رفته بودند و از باب الفيل مسجد « كوفه » وارد شدند . « 1 » همچنين ابن ابى الحديد آورده است : نصر بن مزاحم از هرثمة بن سليم نقل كرده كه من همراه على به « صفين » رفتم ، زمانى كه او به « كربلا » رسيد نماز را به جماعت خواند و پس از سلام ، مقدارى از خاك آن‌جا را بوييد و گفت : اى زمين ! جمعيّتى از تو محشور مىشوند كه بىحساب وارد بهشت گردند . هرثمه مىگويد : پس از جنگ ، واقعه را به همسرم جرداء ، گفتم و اضافه كردم او را چه به دانش غيب ! همسرم كه از علاقمندان على بن ابى طالب بود ، گفت : مگو كه او جز سخن حقّ نمىگويد . هرثمه مىافزايد : من در واقعه‌ى « كربلا » همراه لشكر ابن زياد بودم ، به ياد اين سخن افتادم و خود را به حسين رسانيدم و ماجرا را براى او باز گفتم ، به من فرمود : اينك به يارى من آمده‌اى يا به جنگ ؟ گفتم : هيچ‌كدام ، از ابن زياد براى خانواده‌ام بيمناكم . حسين بن على به من فرمود : پس چنان دور شو كه ما را نبينى ، هركه شاهد ما باشد و ما را يارى نكند وارد آتش خواهد شد . « 2 » اشاره به فتنه‌ى بنى اميه ، خبر شكل‌گيرى خوارج و كشته شدن خودش بوسيله‌ى يكى از آنها ، خبر شهادت حسين بن على ، خلافت مروان بن حكم ، وقايعى كه بر شهر بصره و اهل آن خواهد رسيد ، حكومت بيست ساله‌ى حجاج بن يوسف بر « كوفه » ، خبر كشته شدن شيعيان بوسيله قرامطه ، خبر نابودى بنى عباس بوسيله اقوام مغول ، بيان وقايع آخر الزمان ، بشارت به ظهور مهدى و . . . نيز از پيشگوييهاى على بن ابى طالب است . « 3 »

--> ( 1 ) - شرح نهج البلاغة ابن ابى الحديد ، ج 2 ، ص 286 . ( 2 ) - شرح نهج البلاغة ابن ابى الحديد ، ج 3 ، ص 169 . ( 3 ) - ر . ك : شرح نهج البلاغة ابن ابى الحديد ، ج 6 ، ص 146 و 165 ؛ ج 7 ، ص 94 ؛ ج 8 ، ص 126