ابن ابى الحديد در شرح خطبه 33 به نقل از ابن عباس آورده است : در « ذى قار » ( محلى نزديكى بصره كه در گذشته محل طلاقى دو سپاه اسلام و ايران بوده است ) به امام گفتم : از « كوفه » تعداد اندكى به يارى شما آمده‌اند . وى فرمود : 6560 نفر بدون كم و زياد به ياريم خواهند آمد . ابن عباس مىگويد : من از تعيين دقيق امام متعجّب شدم و با خود گفتم : آنها را بايد بشمارم . ما 15 روز در « ذىقار » توقف كرديم كه صداى مركب‌ها بلند شد و لشكر « كوفه » سر رسيد ، وقتى آنها را شمردم ، ديدم دقيقا همان تعدادند كه على گفته است ، گفتم : اللّه اكبر صدق اللّه و رسوله . « 1 » نيز از جمله پيشگوييهاى او ، بيان نتيجه جنگ با خوارج نهروان پيش از جنگ است ، زمانى كه برخى احتمال جنگ نمىدادند . وى در خطبه‌ى 36 ، خوارج را موعظه كرد و در ضمن مواعظش فرمود : فانا نذير لكم ان تصبحوا صرعى باثناء هذا النّهر . شما را بيم مىدهم نكند كه صبح كنيد و در كنار اين نهر كشته شويد . على بن ابى طالب در خطبه‌ى 59 نيز مىفرمايد : مصارعهم دون النّطفة ، و اللّه لا يفلت منهم عشرة و لا يهلك منكم عشرة . قتلگاه آنها اين سوى نهر است ، به خدا از آنها ده تن نخواهد ماند و از شما ده تن كشته نمىشود . يكى از ياران على كه پيشاپيش لشكر بود به حضور او رسيد و مژده داد كه خوارج با شنيدن آمدن شما از نهر عبور كرده‌اند ؛ وى سه بار او را سوگند داد كه آيا از نهر گذشته‌اند و جوان گفت : آرى . سپس فرمود : به خدا سوگند از نهر عبور نكرده‌اند و عبور نخواهند كرد . ميدان كشته شدن آنها اين سوى نهر است ، جوان مىگويد : با خود گفتم از غيب مىگويد ، اگر وقتى رسيدم و خلاف سخنش ثابت شد ، نيزه‌ام را

--> ( 1 ) - شرح نهج البلاغة ابن ابى الحديد ، ج 2 ، ص 187 .