همراهى پيامبرش برگزيده ، و يارى خود و گسترش دين و آشكارى حقش را به ايشان سپرده ، آنان را صحابه پيامبر پسنديده و آنان را بزرگان و پيشوايان ما قرار داده است ؛ آنان‌كه هرچه را پيامبر از خداى عزّ و جلّ به ايشان رسانيد ، و هرچه را سنت نهاد و حكم كرد و واجب يا مستحب قرار داد ، و هرچه را امر و نهى فرمود ؛ همه را گرفتند و حفظ كردند و استحكام بخشيدند . پس در دين فقيه شدند و امر و نهى خدا و مراد او را ، در پيشگاه رسول ، با ديدن تفسير و تأويل كتاب و با گرفتن و برداشت از آن ، دانستند . خداى عزّ و جلّ بدين وسيله آنان را شرافت بخشيد ، و با قرار دادنشان در جايگاه پيشوايى ، گراميشان داشت ؛ و شك و كذب و غلط و ترديد و فخر و عيب را از آنان زدود ؛ و آنان را دادگران امت ناميد و در كتاب محكم خويش فرمود : و كذلك جعلناكم امّة وسطا و رسول خدا قول خداى عزّ و جلّ « وسطا » را دادگر تفسير نمود . « 1 » ابن عبد البر در مقدمه كتاب « الاستيعاب » مىنويسد : پس از كتاب خدا ، سنت رسول خدا مبنا است ؛ و سنن پيامبر به وسيله‌ى اصحاب به دست ما رسيده و آنان همگى عادل هستند . « 2 » « اسد الغابه » نيز آورده است : فانهم كلهم عدول لا يتطرق اليهم الجرح لان اللّه عزّ و جلّ و رسوله ذكّياهم و عدلاهم و ذلك مشهور لا نحتاج لذكره . « 3 » « آنان همگى عادلند ؛ و خدشه‌اى به عدالت آنان راه نمىيابد ؛ زيرا خدا و رسول ، آنها را پيراسته و عادل كرده‌اند ؛ و اين مطلب مشهور است و نياز به دليل ندارد . » ابن اثير در مقدمه كتاب « اسد الغابه » مىنويسد : « سنن كه محور شرع و تفصيل

--> ( 1 ) - الجرح و التعديل رازى ، ج 1 ، ص 7 . ( 2 ) - الاستيعاب فى معرفة اصحاب ، ج 1 ، ص 2 . ( 3 ) - اسد الغابة ، ج 1 ، ص 3 .