تبليغ و توسعه‌ى فرهنگى جامعه اسلامى به اقصى نقاط جهان ، به ترويج اختلاف گروه‌هاى اسلامى تمسك جسته‌اند ، مأيوس سازد . بر همين اساس ، فرضيه‌اى كه انگيزه نگارش اين كتاب شد ، اين است كه اولا : اختلاف كنونى ميان مذاهب اسلامى ، بويژه آنچه را كه در قرون گذشته مىبينيم ، در صدر اسلام وجود نداشته است ؛ چه اينكه آنچه شيعه از مكتب اهل بيت فرا گرفته ، به نحوى در منابع تاريخى و روايى اهل تسنن وجود دارد . ثانيا : آنان‌كه در پى مسند و مقام بوده‌اند و داعيه‌ى حكومت و سلطنت را در سر مىپرورانده‌اند ، براى ماندن خود ، بر ايجاد فتنه‌ى تفرقه ، ميان گروههاى اسلامى تأكيد داشته‌اند . ثالثا : در سده‌هاى اخير نيز ، تفرقه زاييده افكار افراطيونى بوده كه آگاهانه و يا ناآگاهانه ابزار دست دشمنان اسلام شده‌اند . اميد دارم اثبات اين سه فرض بتواند راهگشاى توجه عقلانى به مبانى دينى شود و باورهاى عاقلانه را جايگزين افراطگرايى ناروا نمايد . انشاء اللّه تعالى . رجب المرجب 1430 علي غضنفري