است قول او نسبت به منكر حاكم است ؛ چون منكر دليلى بر انكار اقامه نمىكند ولى مثبت ، اقامه برهان مىكند . حال اين برهان حتى اگر نتواند ولادت را قطعا مسجّل كند ، حداقل احتمال عقلايى آن را پابرجا مىكند . نشانه‌هاى تاريخى شيعه بر ولادت مهدى از زمان محمد بن على ( جواد ) تا حسن بن على ( عسكرى ) ، نوعى انزوا در روش امامان شيعه ديده مىشود . به‌طورى كه ارتباط با آنان براى مردم به سهولت امكان نداشته و گاه از پشت پرده و گاه به وسيله نايبان صورت مىگرفته است . در واقع اين سه پيشواى شيعه ، زمينه‌ى غيبت آخرين آنان را فراهم مىكردند تا مردم با نديدن پيشواى خود ، دچار سرگردانى نشوند . در منابع شيعى ، بحث از اينكه چه باعث غيبت مهدى شده است ؟ مطرح شده و به مواردى اشاره شده است : تسلط حكومت‌ها و دشمنى برخى مسلمانان با فرزندان پيامبر كه تا كشتن آنان پيش مىرفتند ، از جمله علل غيبت شمرده شده است و البته حكمت الهى كه هيچ كارى بىاجازه او صورت نمىپذيرد ؛ نبايد از نظر دور داشت . هجوم معتمد عباسى به خانه حسن بن على ( عسكرى ) ، براى يافتن فرزندش و دستور حبس كردن كنيزان او كه همه با اشاره برادرش جعفر صورت مىگرفت ؛ مؤيد اين حقيقت است . « 1 » بر همين اساس ، ولادت مهدى در نهان صورت گرفت ، تا جان وى از گزند دشمنان محفوظ بماند و براى اينكه كسى در ولادت او ترديد نكند ، برخى خواص ، به ولادت وى آگاه بودند . اينك نشانه‌هاى تاريخى كه دلالت بر ولادت ايشان دارد ، فهرست مىشود : 1 - احاديث زيادى از حسن بن على ( عسكرى ) ، وارد شده است كه فرزندش

--> ( 1 ) - ر . ك : ارشاد شيخ مفيد ، ج 2 ، ص 345 .