آنچه كه مورد نظر او بوده است ، شرح و بسط مىدهد . متون ترجمه متن ترجمه در نوع ترجمه دخالت عمده‌اى دارد به همين جهت در اين قسمت از بحث ، چند متن ترجمه‌اى مورد بحث اجمالى قرار مىگيرد . 1 - متون دينى متون دينى به دو بخش عمده قابل تقسيم هستند . متون وحيانى كه مراد از آن كتب مقدس و از جمله قرآن كريم است كه بدور از هر گونه تحريفى به همان شكل نازل شده باقى مانده‌است . متون روائى متون روايات و احاديث كه مسانيد تفسير قرآن و احكام فقهى ، اخلاقى و . . . مىباشند ، از اهميت ويژه‌اى برخوردارند . حساسيت اين بخش هر چند به قدر حساسيت قرآن كريم نيست اما به جاى خود بسيار مهم است ، زيرا چه بسا موجب تغيير تفسير آيه‌اى و يا حكمى شود و يا استنباطى غلط را بيافريند . 2 - متن ادبى متون ادبى نيز همانند شعر و داستان از ويژگى خاصى برخوردارند و به همين جهت ترجمه آنها حساسيت خاصى دارد . شاعر با استفاده از قدرت خيال و با بهره‌گيرى از انواع صناعات ادبى با رعايت دستور زبان خود و رعايت سبك شعرى خاص ، جملاتى موزون را طرح مىكند . تغيير حروف ، دگرگونى در اعراب كلمات ، استفاده از جناس ، تضاد و غيره دراين مهم سهيم هستند . پس شعر صرفاً بيان محتوا نيست ، ريختن محتوا در الفاظى محدود و مشخص است كه گاه اضافه شدن يك حرف ، شعر را مختل مىكند . داستان نويس نيز در نوشته خود با بكارگيرى هر كلمه‌اى ، مىخواهد احساسات مخاطب را براى اخذ همان نتيجه‌اى كه مورد نظر خود اوست به كار اندازد ، طبعاً رعايت اين نكته در ترجمه داستان ضرورى به نظر مىرسد .