« شافعى » نيز شاگرد « محمد بن حسن » و او نيز شاگرد « ابوحنيفه » بوده‌است . « احمد بن حنبل » شاگرد شافعى مىباشد . « مالك » نيز شاگرد « ربيعه » و او شاگرد « عكرمه » و او شاگرد « ابن‌عباس » است كه او از ملازمان على عليه السلام بوده‌است . در علم تفسير غالب مفسرين ، مبانى تفسيرى خود را از « ابن‌عباس » نقل مىنمايند و او شاگرد امام على عليه السلام بوده و تمام علوم خود را به حضرت منتسب مىنمايد . در علم ادبيات به اعتراف همه ، على عليه السلام اصول اين علم را براى اولين بار به « ابوالأسود دئلى » آموخت . « 1 » مؤلف كتاب « الغارات » واقعه‌اى زيبا از توجه معاويه به علم حضرت عليه السلام را نقل كرده‌است . توجه كنيد : وقتى محمد بن ابوبكر در مصر به‌وسيله عمروعاص كشته شد ، وى تمام نامه‌هاى محمد را جمع كرد و براى معاويه فرستاد . معاويه نامه‌ها و وصاياى حضرت امير عليه السلام به محمد را مطالعه‌اى كرد و در تعجب فرو رفت . « وليد بن عقبه » كه نزد معاويه بود وقتى حال او را چنين ديد ، گفت : دستور بده همه را بسوزانند . معاويه گفت : ساكت باش اين چه نظرى است . وليد گفت : آيا اين درست است مردم بفهمند احاديث ابوتراب نزد توست و تو از آنها بهره مىبرى ؟ پس اگر چنين است چرا با او مىجنگى ؟ معاويه گفت : واى برتو به من مىگويى چنين دستورات علمى را آتش بزنم ، من دانشى جامع‌تر و حكيمانه‌تر از اينها نديده و نشنيده‌ام . . . سپس گفت ما به مردم نمىگوئيم نامه على بن ابيطالب است ، بلكه مىگوئيم نامه‌هاى ابوبكر است كه نزد فرزندش محمد

--> ( 1 ) - شرح حديدى ، ج 1 ، ص 17 .