در كتابى مىخواندم جمله‌اى از على عليه السلام را كه هيچ وقت يادم نمىرود كه حضرت مىبيند عربى در كنار كعبه اشك مىريزد و مىگويد : الْبَيْتُ بَيْتُكَ وَ الضَّيْفُ ضَيْفُكَ وَ لِكُلِّ ضَيْفٍ مِنْ مُضِيفِهِ قِرًى ؛ « 1 » اى صاحب خانه خانه ، خانهء تواست و مهمان ، مهمان تو و هر مهمانى حق پذيرايى از ميزبانش دارد . خدايا خانه خانهء توست و من هم مهمان تو هستم ، از من پذيرايى كن . خدايا انديشه‌هاى ما نياز دارد كه ما را هدايت كنى . پروردگارا روان‌هاى ما آلوده است ، محيط ما روحمان را كثيف و آلوده كرده است ، آمديم كه تطهيرمان كنى ! برادران و خواهران عزيز ، بدون شلاق حوادث روحتان پاكيزه نخواهد شد . با مشكلات بايد دست و پنجه‌نرم كرد ، بايد واجبات را عمل كرد ، بايد ترك محرمات كرد ، تا تزكيه و تصفيه شد . پروردگارا به حق محمد و آل عليهم السلام دل‌هاى ما را به نور خودت منور بفرما ، خدايا به حق عظمتت و حق فاطمه زهرا و پدرش و شوهرش و فرزندانش و حق فاطمه و دوستانش ، توفيق تشخيص و عمل به وظيفه به همه عنايت بفرما .

--> ( 1 ) أمالى الصدوق ، ص 467 .