خواهران گفتند ، شما از آن لقب خوشتان آمد ، برادر بىپرده بگويم كه مريضى . اگر تعريفت كردند و از آن تعريف خوشحال شدى ، بىپرده بگويم كه كودكى . برو خودت را شفا ده ، و برو خودت را از اين كودكى به بزرگى بكشان . آرى ، سيد مرتضى مىگويد به من علم الهدى نگوييد ، من چه هستم كه اين لقب عظيم را به من بدهند . وزير مىنويسد ، خواهش مىكند ، خليفه نامه مىنويسد ، خواهش مىكند ، چون جدتان اين لقب را به تو فرموده است ، بايد بپذيرى و او مىپذيرد . و اين سيد مرتضى است كه مرحوم خواجه نصير الدين طوسى ، اين مرد تحقيق ، اين مرد علم ، اين مرد فلسفه ، اين مرد علوم مختلفه ، اين مرد حساب ، اين مرد هندسه ، اين مرد كمالات انسانى و تقواى انسانى - كه مرحوم علامه به استادش محقق مىگويد : آقاى محقق در قله نشستى و مرا به ايران فرستادى كه در حضور آقاى خواجه نصير الدين باشم و از او علم فرا بگيرم و به او علم گوش فرا بدهم ، علم بياموزم . رفتم و برگشتم . به من مىگويى روزه بگير ، تصيفه نفس كن ، چون رفتى به ايران و با عالم دربارى نشستى و برخاستى و روحت آلوده مىشود ، روزه بگير تا تصفيه بشوى . آقاى محقق ، استاد عزيز ، به خدا قسم من در اين مدت مديد كه در حضور خواجه نصير الدين بودم ، با اين كه كارهاى دولتى و ملى و كشورى به عهده اين شخص بود و در دربار يك انسانى مثل هلاكو بود ، من در اين مدت نه فقط خلاف اخلاق و خلاف شرع نديدم ، مكروهى نيز من از ايشان نديدم ، يك چنين انسانى است - خواجه نصير الدين طوسى وقتى شروع به درس مىكند ، وقتى از سيد مرتضى نام مىآورد ، مىگويد : « قال السيد المرتضى صلوات اللَّه عليه ؛ سيد مرتضى سلام اللَّه عليه چنين مىگويد » . اين انسان برجسته است ، اين درس خوانده است ، اين تحصيل كرده در مدرسه اسلام است . آرى ، از ميان اساتيد مختلف ، يكى از اساتيد تشريع ما انبياست و از ديگر اساتيد تشريع ما استادهايى است كه ما داريم . برادران ، دوستان و خواهران ، اى كسانى كه عرايض مرا مىشنويد ، بايد ما از اين اساتيد بياموزيم و تصفيه روح كنيم . ان شاء اللَّه .