فضيلتش بيشتر است ؛ زيرا كه گاهى با يك تفكر ، انسان زنده مىشود و آن چنان دلش باز و چشمش گشوده مىشود و از اين جهان به جهان ديگر مىرود و رابطى پيدا مىكند كه « تفكر ساعة خير من قيام ليلة » . پس از بخش مبصرات اين جهان شما دروس را به مغزتان تحويل مىدهيد و شما علومى را تحويل مىگيريد : كَانَ أَكْثَرُ عِبَادَةِ أَبِى ذَرٍّ - رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ - خَصْلَتَيْنِ التَّفَكُّرَ وَ الِاعْتِبَار ؛ « 1 » بيشترين عبادت ابوذر تفكر و عبرت گرفتن بود . اين يگانه شاگرد برجسته مكتب پيغمبر گرامى ، اين شاگرد عظيم الشأن مكتب على عليه السلام و مكتب اسلام مهم‌ترين عبادتش نماز شبش نبود ، مهم‌ترين عبادت او و زيادترين عبادت او نمازهاى روز و شب نبود ، گر چه نمازها را بسيار خوب و زياد انجام مىداد ، اما « كَانَ أَكْثَرُ عِبَادَةِ أَبِى ذَرٍّ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ خَصْلَتَيْنِ التَّفَكُّرَ وَ الِاعْتِبَار » ؛ او اكثر عبادتش تفكر بود ، فكر بود ، به سوى عالم نگريستن بود ؛ آن نگريستن كه روح را حيات بخشد ؛ آن ديدن كه عبرت‌آور باشد . آرى ، اسلام گفته است كه هر نگريستنى كه عبرت نياورد ، كورى است و نگريستن نيست و هر ديدنى كه بر دل بينايى نياورد ، ديدن نيست . فكر كنيد و از اين استاد ، خوب درس بيگريد و يقين در دلتان ايجاد شود . اميد است ان شاء اللَّه در سايه تفكر ، دل‌هاى ما روابطش با اللَّه محكم‌تر شود . استاد سوم ، از ناحيه قوه لامسه است كه از نظر قوه لامسه شما علومى را به مغزتان تحويل مىدهيد . قوه لامسه درك مىكند خشونت را ، زبرى را ، نرمى را ، سردى را ، گرمى را ، و آنچه را كه جزو ملموسات است . پس يك استاد ، ملموسات اين جهان است كه از ناحيه او بر مغز انسان علومى وارد مىشود . استاد ديگر انسان مشمومات است ؛ يعنى آنچه قوه بويايى انسان تحويل مغز مىدهد و آنچه كه از ناحيه اين قوه به مغز انسان مىرسد . اين‌ها هم علومى را تحويل مىدهند . اين‌ها هم تجربياتى را تحويل مغزها مىدهند ؛ چنان كه از ناحيه قوه چشايى و آنچه كه انسان با قوه چشايى و ذائقه خودش درك مىكند ، از شيرينىها تلخىها ،

--> ( 1 ) الخصال ، ج 1 ، ص 42 .