آنچه شما از اين جهان استفاده غير حلال بكنيد ، خوردن غير حلال آشاميدن غير حلال ، سخن غير حلال ، شنيدن غير حلال ، نگاه غير حلال ، فكر غير حلال ، راه رفتن غير حلال ، پوشيدن غير حلال ، سوار مركب شدن غير حلال ، نشستن غير حلال . . . تمام اين‌ها دنياست كه انسان را به هلاكت مىاندازد . اين است كه دنياى ملعونه است . مجموع اين اعمال و استفاده‌هاى غير شرعى شماست . على عليه السلام مىفرمايد : تَغُرُّ وَ تَضُرُّ وَ تَمُر . مغرور شدى كه آلوده به فحشا شدى ، مغرور شدى كه گناه كردى ، مغرور شدى كه اين‌ها را روش زندگى قرار دادى . ضرر بردى كه گناه اختيار كردى و از سعادتت دور شدى كه اين‌ها را انتخاب كردى . شما مىبينيد در روايت وارد شده : الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةُ ضَرَّتَان ؛ « 1 » دنيا و آخرت دو تا هوو هستند كه با هم نمىسازند . اين كدام دنياست ؟ همين اعمالى كه شما انجام مىدهيد . يك انسان به اعمال غيرمشروع مشغول بشود و در گناهان خوض كند ، با آخرت نمىسازد . با خدايى بودن نمىسازد . با الهى بودن نمىسازد . على عليه السلام مىفرمايد : الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةُ كَالْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ ؛ دنيا و آخرت همچون مشرق و مغرب است . إِذَا قَرُبْتَ مِنْ أَحَدِهِمَا بَعُدْتَ عَنِ الْآخَر ؛ « 2 » به يكى نزديك شدى از آن ديگرى دورى مىكنى . هر وقت ميل به هوس كردى ، هر وقت به سوى گناه رفتى ، هر وقت به سوى اعمال غير حلال رفتى ، پيش پروردگار ساقط شدى . روايت مىگويد : گاهى يك كلمه از انسان صادر مىشود . انسان يك كلام مىگويد كه مقامش نزد پروردگار بين آسمان و زمين سقوط مىكند . انسان بايد زبانش منزه باشد . اين دنياست و اين آلودگىهاست كه انسان را از تقوا بيرون مىبرد . عجب ! امام صادق عليه السلام مىفرمايد :

--> ( 1 ) مجموعه ورام ( تنبيه الخواطر ) ، ج 1 ، ص 138 . ( 2 ) همان ، ج 2 ، ص 24 .