عميت عين لسواك رأت * من أين لشدّتها فرج لم أعتب قلباً يغفل عنك * فليس على الأعمى حرج ما الناس سوى قوم عرفوك * و غيرهم الهمج الهمج قوم فعلوا خيراً فعَلَوا * و على الدرج العليا درجوا بالدين القيّم قام القوم * و ليس لأمرهم عوج فهموا فهموا معنى المعنى * و بذكر اللَّه لهم لهج دخلوا فقراء إلى الدنيا * و كما دخلوا منها خرجوا شربوا بكئوس تفكّرهم * من صرف هواه و ما مزجوا « 1 » حكم شرعى چيست ؟ حكم شرعى ، هر انشا و دستورى است كه از جانب خداوند ، براى مكلّفان ، به منظور اصلاح حال دنيا و آخرت آنها صادر گرديده است ؛ خواه اصول اعتقادى باشد - كه متعلّق حكم عمل باطنى و فعل فكر و مغز است - ؛ مانند : وجوب اعتقاد به توحيد و معاد و حرمت شرك و كفر . و خواه حكم فرعى عملى - كه متعلّق حكم عمل خارجى و كار اعضا و جوارح است - ؛ مانند : وجوب نماز و روزه و حرمت خمر و ربا . قسم اوّل را اصول اعتقادى مىنامند كه بسيار محدود است و در علم كلام ، بحث مىشود و قسم دوم ، احكام فروع دين و در علم فقه بحث مىشود . اين قسم نيز به

--> ( 1 ) . نسيم عشقت [ اى خدا ] بوى خوشى دارد كه جان‌ها را زنده كرده و زنده نگاه مىدارد . كور باد آن چشمى كه به غير تو نظر كند ! به جز تو چه كسى سرگردانيش را به گشايش تبديل كند ؟ ! سرزنش نمىكنم قلبى را كه از تو غافل شد ؛ چرا كه بر دل‌هاى كور حرجى نيست . انسان‌هاى واقعى جز كسانى كه تو را شناختند ، نيستند و ديگران هيچ محسوب مىشوند . كسانى كه كار نيك انجام دهند ، برترى يابند و از نردبان بزرگى بالا روند . مردم به دين استوار و با ارزش اسلام عمل كردند و در كارشان هيچ كجى و انحرافى نيست . فهميدند ، فهميدند مقصود اصلى را و به طور دائم ذكر خدا را بر زبان دارند . فقير به دنيا آمدند و به همان گونه كه داخل شدند از دنيا خارج گشتند . با پيمانه‌هاى انديشه تنها از عشق خالص خداوند نوشيدند و با آن چيزى آميخته نكردند .