حكايت در تواريخ آمده است : فرعون لعين از فراز تخت خود ، به معجزات موسى عليه السلام نظاره مىكرد و چون از انقلاب عصاى كوچك به اژدهاى عظيم الجثّه مهيب ابوالهول ، سخت ترسيد ، شتابان از تخت فرود آمد و به سوى موسى عليه السلام روانه شد و محتمل است كه قصد تسليم داشته است . هامان ، وزير او كه حدوث چنين پيش‌آمدى را احتمال مىداده ، لباس زنانه‌اى - كه علامت عجز و ترس بود - با خود داشت ، به وى داد و گفت : اوّل اين لباس را بپوش ، بعد تسليم شو و گفت : « أمعبوداً ثمّ عابداً » ؛ يعنى عبارتى به زبان روز گفت كه مفادش اين است : آيا يك عمر معبود بودى و همهء ملّت در برابرت سجده مىكردند ، حال مىخواهى در پيشگاه خداى موسى عليه السلام خضوع كنى و به سجده افتى ؟ و فرعون به وسيلهء چنين وزيرى راه طغيان خود را ادامه داد . شعر دربارهء زهد إنّ للَّه‌عباداً فطناً * طلّقوا الدنيا وخافوا الفتنا نظروا فيها فلمّا علموا * أنّها ليست لحىٍّ وطنا جعلوها لجّة واتّخذوا * صالح الأعمال فيها سفناً « 1 » المفتي قال الرسول الأعظم صلى الله عليه و آله : من أفتى به غير علم لعنته ملائكةُ السماء و الأرض . بيان : يشمل الفتوى ههنا ، الاخبار عن حكم شرعي ، أصولي أو فروعي ، كلّي أو جزئي من الفقيه المتصدّي للإفتاء و القاضي في مقام القضاء إذا استندا إلى ما لم يثبت حجّيّته عند أهل بيت الوحي عليهم السلام . « 2 »

--> ( 1 ) . خدا بندگانى زيرك دارد كه دنيا را طلاق داده و از فتنه‌ها و آزمون‌هاى الهى مىهراسند . به ديدهء عبرت در دنيا نگريستند و چون دانستند دنيا براى زندگان وطن نمىشود ، آن را به سان غرقاب و گردابى ديدند ؛ پس اعمال صالح و نيكو را چون كشتى [ براى نجات از غرق شدن ] برگزيدند ( سير أعلام النبلاء ، ج 19 ، ص 491 ) . ( 2 ) . رسول بزرگوار صلى الله عليه و آله فرمود : « هر كه بدون آگاهى ، فتوا دهد ، فرشتگان آسمان و زمين او را نفرين كنند . » ( المحاسن ، ج 1 ، ص 205 ؛ دعائم الإسلام ، ج 1 ، ص 96 ) . توضيح : فتوا در اين جا شامل گفتن حكم شرعى ، اصلى يا فرعى ، كلى يا جزئى توسط فقيهى - كه عهده‌دار فتوا است - ، مىشود . نيز قاضى در جايگاه قضاوت ، كه به مطلبى استناد كنند كه حجيت آن نزد اهل بيت وحى عليهم السلام ثابت نشده باشد .