نخستين بار حادثهء « وَ إِذَا النُّفُوسُ زُوّجَتْ » « 1 » يعنى : مع الأبدان در اين‌جا تحقّق يافته است و كار او در طول مدّت كلاس عمر ، اتمام برنامهء معهود و گرفتن نمرهء متناسب است و غفلت در دين ، موضوع مهم كار اكثريت است و توجّه به غفلت خود سعادت است . اشعار اگر نصر ، تاريخ صفّين نوشت * من آنم كه علامه الفين نوشت من آنم كه شد مجلسى را بحار * به هندوستان مايهء افتخار كتاب الوصية قال ابن طاوس في الطُرف : نزلت الوصيّة من السماء على محمّد صلى الله عليه و آله كتاباً لم ينزل عليه كتاب مختوم سواها قبل وفاته و فيه : هذه وصيّتك إلى النجَبَة ، عليّ و أولاده ، و فيه خواتيم من ذهب . فأمر عليّاً أن يفكّ خاتماً و يعمل به . ثمّ دفعه إلى الحسن و أمره أن يفكّ خاتماً و يعمل به و هكذا و فكّ الحسين خاتماً فوجَدَ فيه : أن أخرج بقوم إلى الشهادة و أشر نفسك للَّه ، و فكّ عليّ بن الحسين فإذا فيه : أطرق و اصمت و الزم بيتك حتّى يأتيك اليقين و فكّ الباقر و الصادق ففيه حدِّث و افت و انشر علوم أهل بيتك و لا تخافنّ أحداً ثمّ كذلك إلى قيام المهدي عليه السلام . « 2 »

--> ( 1 ) . سورهء تكوير ، آيهء 7 . ( 2 ) . ابن طاووس در الطرف مىگويد : از آسمان بر محمّد وصيت نوشته شده نازل شد . جز اين مورد ، پيش از وفاتش مطلبى نوشته بر او نازل نشد . در نوشته آمده بود : « اين وصيت تو به نجيبان : على و فرزندانش است . » مُهر آن از طلا بود . به على عليه السلام دستور داد مُهر را گشوده و بدان عمل كند . سپس آن را به امام حسن عليه السلام داد و امر فرمود كه مهر را بگشايد و به وصيت عمل كند . همين طور به دست ديگر امامان رسيد . امام حسين مهر را گشود و در آن ، اين وصيت را يافت : « ميان قوم قيام كن و به سوى شهادت پيش رو و جان خويش را با خدا معامله كن » . على بن حسين عليهما السلام گشود و در آن ، اين وصيت بود : « سر به زير افكن و سكوت اختيار كن و در خانه بنشين تا يقين [ مرگ ] ، تو را فراگيرد » . امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام گشودند و در آن بديشان وصيت شده بود : « حديث بگو و فتوا بده و علوم اهل بيت را منتشر كن و از هيچ كس مترس » . تا قيام مهدى عليه السلام چنين وصايايى بود ( الكافي ، ج 1 ، ص 281 ) ؛ هر چند مؤلف متن را از كتاب الطرف يا الطرائف تأليف سيد بن طاووس آورده اما در اين كتاب يافت نشده و با عبارتى بسيار نزديك به آنچه در متن آمده به عنوان حديثى از امام صادق عليه السلام در كتاب الكافي آمده كه آدرس آن ملاحظه مىشود .