شعر ادبى هشت حرف است آن كه اندر فارسى نايد همى * تا نياموزى نباشى اندر اين معنا معاف بشنو اكنون تا كدام است آن حروف و ياد گير * ثا و حا و صاد و ضاد و طا و ظا و عين و قاف چار ديگر خاص باشد در زبان فارسى * برشمارم بر تو يك يك پا و چا و ژا و گاف « 1 » ماه‌هاى رومى دو تشِرين و دو كانون و بس آن گه * شُباط و آذر و نيسان ايار است حزيران و تموز و آب و ايْلول * نگهدارش كه از من يادگار است شعر در نام‌هاى چهارده معصوم عليهم السلام در يك بيت مصطفى و سه محمّد مرتضى و سه على * جعفر و موسى و زهرا يك حسين و دو حسن شعر مرا اين بخت ، جانا ! كى دهد دست * كه در پاى تو ريزم نقدِ جان را ؟ شعر به رسم تحفه دهم جان ، بگير و خورده مگير * جز اين نمانده مرا تحفه ، الفقير حقير ( نظام ) شعر جان چيست تا نثار رهت سازم - اى صنم - * كان در حضور توست متاع مُحقّرى ( محقّق )

--> ( 1 ) . همان .