من يحبّنا منقوصاً بحقّه على حبّه إيّانا و أصبحت قريش تُفضَل على جميع العرب بأنّ محمّد صلى الله عليه و آله منهم ، يطلبون بحقّنا و لا يعرفون لنا حقّاً ، أدخل ، فهذا صباحنا و مسائنا . « 1 » شعر ماه بر آن‌اند كه چون روى توست * ادّعاست مُشك ستانند كه چون موى توست * اين خطاست آن كه قد دلكش رعناى سرو * اى تَذَرو گفته كه چون قامت دلجوى توست * نارساست خُلد بَرين هم اگر اى رشك حور * بىقصور آب و هوايش چو سرِ كوى توست * با صفاست ( امير اتابكى ) شعر ستاره‌اى بدرخشيد و ماه مجلس شد * دل رميدهء ما را انيس و مونس شد نگار من كه به مكتب نرفت و خط ننوشت * به غمزه ، مسئله‌آموز صد مدرّس شد ( حافظ )

--> ( 1 ) . منهال مىگويد كه خدمت على بن حسين عليه السلام رسيده ، عرض كردم : سلام بر شما ، خدا بيامرزدتان ! چگونه و در چه حاليد ؟ فرمود : مىپندارى شيعه و پيرو مايى ؛ امّا از صبح و شب ما خبر ندارى . ميان قوم ، مانند بنى إسرائيل بين آل فرعون گشته‌ايم ، كه پسرانمان را مىكشند و زنانمان را زنده نگه مىدارند . بهترين خلق پس از پيامبر ( امام على ) بر منابر لعن مىشود . براى ناسزاگويى به امام ، مال و اموال جايزه داده مىشود ! هر كه ما را دوست داشته باشد ، به جرم آن كه ما را دوست دارد ، حقش غصب مىشود . قريش به بهانهء اين كه محمّد صلى الله عليه و آله از آنان است ، [ بدون شايستگى ] بر تمامى عرب ترجيح و برترى داده مىشوند . حق ما را غصب مىكنند و براى ما حقى قائل نيستند . اكنون داخل خانه شو . اين وضع صبح و شام ماست ! ( جامع الأخبار ، ص 238 ، ح 607 ؛ بحار الأنوار ، ج 73 ، ص 16 ) .