دعاها ، زيارتها و انفاقات ، بسيار مطلوب و جزء دستورات اكيد اسلامى است . هر عمل خيرى اگر به قصد آنها انجام يابد بدون ترديد به آنها مىرسد و آنها خوشحال و خرسند مىشوند . خيرات ارسالى ، گاهى وسيلهء تخفيف عذاب و نجات آنهااز حبس و شكنجه و گاه سبب رفاه حال و ارتفاع مقام و درجه مىشود . به‌هرحال صاحب احسان را مىشناسند ، ولو در دنيا نديده باشند و براى او دعا مىكنند . بسا مىشود فرزندى كه عاق پدر و مادر بوده است ، با اهداى عملهاى نيك از گناه عاق بودن پاك مىشود . يا فرزندى صالح ، به وسيلهء ترك احسان و فراموش‌كردن ، عاق والدين شده ، مشمول نفرين آنها مىگردد . لذا مقتضىاست مسلمانان در همه حال - خاصّه در ايّام متبرّكه - از رفتگان خويش غفلت نكنند و بوسيلهء اداى ديون آنها و زيارت و احسان و صدقات از حالشان تفقد نمايند . البته رسانيدن كار خير به آنها دو راه دارد : يكى آنكه عمل را به نيابت و عوض آنها انجام دهند - مثلًا قصد كنند اين نماز يا زيارت يا خواندن قرآن را عوض پدر و به نيابت او بجا مىآورند - . دوم ، آنكه عمل را انجام دهند و ثوابش را به روح او اهدا كنند ، و طريقهء اول بهتر است . امام صادق عليه السلام فرمود : چه مانعى داريد از اينكه نيكى به پدر و مادر كنيد ! - زنده باشند يا مرده - حتماً به نيابت آنها نماز و روزه و تصدّق و حج كنيد كه پاداشش براى آنها و شما نوشته مىشود ؛ به علاوه ثواب صلهء رحم را نيز برده‌ايد ! « 1 » و نيز فرمود : همانا روزه و تصدّق و حج و عمره و هر عمل نيكى از شما ميّت را سود مىبخشد و از عذاب نجات مىدهد و به‌وى ابلاغ مىشود كه اين پاداش به‌وسيلهء فرزند يا برادر دينى توست . « 2 » و فرمود : از طرف ميّت حج و روزه و همهء كارهاى نيكش را قضا كنيد ! حقير

--> ( 1 ) - اصول كافى : ج 2 ، ص 127 ، باب البرّ بالوالدين . ( 2 ) - وسائل : ج 5 ، ص 368 ، حديث 15 .