دعا از ديدگاه قرآن در موارد زيادى از قرآن مجيد به رجحان و مطلوبيّت دعا توجّه داده شده و توصيه‌هاى اكيدى در بارهء آن وارد شده است كه برخى از آنها را در اينجا مىآوريم : پروردگار شما مىگويد : مرا بخوانيد و درخواست كنيد تا پاسخ دهم ! البته آنان كه از پرستش من تكبّر ورزند ، پس از اندكى ، ذليلانه وارد دوزخ خواهند شد ! « 1 » خداى را با خلوص نيّت بخوانيد ، گرچه كافران را خوش نيايد ! « 2 » خداى خود را با گريه و زارى و در خلوت بخوانيد ، چه آنكه خدا تجاوز كاران را دوست ندارد ! « 3 » براى خدا نامهاى نيك [ والقاب حاكى از عظمت و جلال ] است ؛ پس او را بوسيلهء آنها بخوانيد و دعا كنيد ! « 4 » هنگاميكه بندگانم راجع به من از تو بپرسند ، [ بگو ] البته كه من به آنها نزديكم . كسى را كه مرا بخواند اجابت مىكنم ! « 5 » [ اى رسول من ] بگو اگر به سوى خدا متوجّه نشويد و دعا نكنيد ، پروردگارم به شما اعتنا نخواهد كرد ! « 6 » آيا جز او كسى هست كه دعاى بيچاره و درمانده را اجابت كند و عذاب را بر طرف سازد ! « 7 » اى پيامبر ، نبايد آنان را كه هر صبحگاه و شبانگاه خدا را مىخوانند ، از پيش خود برانى ! « 8 »

--> ( 1 ) - غافر : 60 . ( 2 ) - غافر : 14 . ( 3 ) - اعراف : 55 . ( 4 ) - اعراف : 180 . ( 5 ) - بقره : 186 . ( 6 ) - فرقان : 77 . ( 7 ) - نمل : 62 . ( 8 ) - انعام : 53 .