مىشود ؛ با توجه به اينكه خضوع سلاطين در مقابل قبور ائمهء اهل بيت عليهم السلام و تشرفشان به زيارت آنان ، جز به‌منظور كسب عظمت براى خود و تظاهر و عوام فريبى نبود و در اين امر فضيلتى براى معصومين و اهل بيت عليهم السلام نيست . ضمناً متذكر مىشود طبق تحقيقات زياد و آشنايى با كتب و مذاق و اخلاق و شرح حال علماى بزرگ تشيع - كه نامشان مشهور و كتابهاى سودمندشان در قسمتهاى مختلف علوم اسلامى در دست است - ، ما مطمئن هستيم كه ساحت مقدّسشان از توهمات و گمانهاى سوئى كه دربارهء آنها شده است ، منزّه و برى است ؛ و اگر چنانچه احياناً گرايشى از آنهابه بعضى از سلاطين و جائران زمان خود ديده مىشد ، منشأش تظاهر دروغين و اظهار علاقهء خلاف واقع سلاطين نسبت‌به اسلام‌و تبليغات كاذبشان توأم با سادگى و پاكى طينت برخى از علماى عصر بوده و يا اميد آنكه مىتوانند آنها را در مسير صلاح قرار دهند . امور فوق سبب شد كه به تأليف كتابى در اين زمينه اقدام شود و در اين تأليف ، مطالب زير در رأس انگيزه‌هاى ديگر قرار گيرد : 1 - تنظيم گوشه‌اى از برنامه‌هاى عبادى و دعاهاى وارده . 2 - آشنا ساختن فِرَق مُسلمين به مقامات معنوى امامان شيعه و اهل بيت پيامبر بزرگ اسلام عليهم السلام . 3 - توجّه دادن عموم دانش پژوهان به درجات علمى آنها در ابعاد مختلف دانش ، تا آن حد كه از درك سخنان پر بار آنها در مقام دعا و مناجات ظاهر مىشود . 4 - معطوف داشتن اذهان به كمالات اخلاقى ، قداست ذات و صفات ملكوتى آنان .