بخش اول : سبب تأليف كتاب يكى از دوستانم پيشنهاد كرد كتاب دعايى تأليف كنم . چنين مطرح شد كه گرچه كتاب دعا زياد است و از مصباح المتهجد مرحوم محقق طوسى گرفته تا مفاتيح الجنان محدث قمى ( ره ) همه كتاب دعا و قابل استفاده‌اند ، لكن اغلب كتب فوق به زبان عربىاند و استفاده از آنها براى همگان ممكن نيست ؛ و آنچه به زبان فارسى است اكثر علاقه‌مندان دعا و مناجات - يعنى قشر فهميده و روشن آنها - روى جهات زير رغبت بسزايى به آنها نشان نمىدهند : 1 - نقل مطالبى كه براى افكار عمومى قابل هضم نيست و نيازمند توضيح و توجيه و استدلال است ؛ مانند ذكر ثوابهاى اغراق‌آميز براى برخى از دعاها . 2 - ذكر دعاى مخصوص يا دعاها و اذكار براى رفع هر درد و بهبود يافتن از هر مرضى ، به‌طورى كه چنين توهم مىشود كه دعا جايگزين دارو و معالجهء اطبّا خواهد بود ، بدون توجيه اذهان به‌مراد و يا ضعف سند برخى از آنها . 3 - عدم‌بيان مدارك و مآخذ ادعيه و اذكار و عدم ذكر نشانه و آدرس آنها . 4 - ذكر مطالب توهين‌آميز نسبت به بعضى از اصحاب و تابعين پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم كه در جو فعلى جهان پىآمدهاى سوء زير را دارد : الف : ايجاد يا تشديد تفرقه بين مسلمانها . ب : عكس‌العمل نامطلوب ديگر فرقه‌هاى اسلامى نسبت به شيعهء اماميه .