( آيه 28 و 29 ) ( وَ مَآ أَنزَلْنَا عَلَى قَوْمِه‌ِى مِن‌م بَعْدِه‌ِى مِن جُندٍ مّنَ السَّمَآءِ وَ مَا كُنَّا مُنزِلِينَ * إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةًوَ حِدَةً فَإِذَا هُمْ خمِدُونَ ) لغت : خامدون اسم فاعل از مادهء خمود و آن به معنى فرونشستن زبانهء آتش است ، و در اين جا كنايه از مرگ است . تفسير : و ما براى هلاك كردن قوم او ( حبيب نجار ) پس از وى هيچ سپاهى از آسمان فرو نفرستاديم و پيش از آن هم ما فروفرستندهء سپاه آسمانى براى اهلاك قومى نبوديم . وسيلهء اهلاك آنها جز يك صيحهء آسمانى نبود كه به ناگاه همگى خاموش و بى جان شدند . ( آيه 30 ) ( يحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِه‌ِى يَسْتَهْزِءُونَ ) تفسير : دريغا بر بندگان كه هيچ فرستاده‌اى بر آنها نمىآمد مگر اين كه او را استهزا مىكردند . [ پاره‌اى از نشانه‌هاى خدا در زمين و آسمان ] ( آيه 31 ) ( أَلَمْ يَرَوْاْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مّنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَايَرْجِعُونَ )