2 . از ابن عباس نقل شده كه مراد از شعرا پيروان شياطين هستند ، و گمان آنها اين بود كه شعرا شعر از شياطين تلقّى مىنمايند ، و مىگفتند : هر كه شيطان او قوىتر است شعر او بهتر است ، 3 . مراد كسانى هستند كه به جهت توغل در شعر به آن مشغول و از سنّت بازداشته شوند ، چنان كه اشعار بسيار فراوان حفظ دارند ؛ لكن سينهء آنها از آيات قرآن و احاديث آل عصمت عليهم السلام بىبهره مىباشد . 4 . كسانى كه قصه‌گو هستند و افسانه و دروغ‌ها به هم بافند . 5 . در تفسير على بن ابراهيم قمى روايت شده است كه مراد كسانى هستند كه تغيير دين خدا كنند و مخالفت الهى نمايند . « 1 » 6 . عيّاشى از حضرت صادق عليه السلام روايت نموده كه : هُمْ قَومٌ تَعَلَّمُوا وتَفَقَّهُوا بِغَيرِ عِلمٍ ، فَضَلُّوا وأَضَلُّوا » . « 2 » ( آيهء 227 ) ( إِلَّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصلِحتِ وَ ذَكَرُواْ اللَّهَ كَثِيرًا وَانتَصَرُواْ مِن‌م بَعْدِ مَا ظُلِمُواْوَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُواْ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ ) اعراب : « أىَّ منقلب » منصوب است به « ينقلبون » و در موضع مفعول مطلق است ؛ يعنى : ينقلبون أىَّ انقلاب . تفسير : مگر شعرايى كه ايمان آورده ، و كارهاى شايسته به جاى آوردند ، و ياد خدا نمودند ياد كردن بسيار ؛ يعنى اكثر اشعار آنها در تحميد و تمجيد و توحيد و تحريص بر طاعت و تنبيه

--> ( 1 ) . تفسير صافى ، ذيل آيه شريفه . ( 2 ) . تفسير صافى ، ذيل آيه شريفه .