و آنها گفتند : اى صالح ، اگر خداى تو خواستهء ما را اجابت كند ما ايمان آريم و تمام قوم به متابعت ما ايمان آرند . حضرت فرمود : بخواهيد آنچه مىخواهيد . ايشان اشاره به كوهى نمودند ، گفتند : از خداى خود بخواه كه بيرون آورد از اين كوه شتر ماده . . . حضرت از خدا خواست ، فوراً كوه شكافته و آوازى عظيم ظاهر و اضطرابى شديد بارز و شتر از آن شكاف ظاهر شد . . . . پس گفتند : بچهء او هم بيرون آيد . حضرت خواست تا بچهء ناقه هم تولد يافت . . . . ( آيهء 155 ) ( قَالَ هذِه‌ِى نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَ لَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ) لغت : شِرب بر وزن « علم » به معنى حصهء آب است . تفسير : فرمود : اين شترى است كه شما طلبيده‌ايد ، براى اوست نصيبى از آب و براى شماست آب روزى معيّن ؛ يعنى يك روز از ناقه و يك روز براى شما . حاصل آن كه صالح فرمود : شما اقتصار نماييد در شرب خود ، و در نوبت ناقه مزاحم او نشويد و به عوض در آن روز به شما شير دهد . ( آيهء 156 ) ( وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ ) تفسير : يعنى : قصد زدن و كشتن او مكنيد كه اگر مخالفت قول من نماييد و قصد آزار ناقه را كنيد ، پس شما را عذاب روز بزرگ فرا گيرد . نكته : عظيم بودن يوم به جهت عظيم بودن آنچه واقع شود در آن مىباشد و اين ابلغ است از تعظيم عذاب ؛ چه هر گاه يوم موصوف به عظمت باشد به سبب وقوع عذاب در آن ، پس عظمت آن عذاب روشن‌تر خواهد بود . از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه حق تعالى وحى فرمود كه اى صالح ، بگو به قوم خود