مورچه‌اى را يافتند كه گويد : اللّهُمَّ إنّا خَلْقٌ مِنْ خَلْقِكَ لَا غِنى بِنَا عَنْ رِزْقِكَ ، فَلَا تُهْلِكْنَا بِذُنُوبِ بَني آدَمَ ؛ « 1 » خدايا ، ما مخلوقى هستيم از مخلوقات تو ، بىنياز از روزى تو نيستيم ، پس ما را هلاك نفرما به گناه فرزندان آدم . حضرت سليمان عليه السلام فرمود : برگرديد ، به دعاى غير خودتان ( دعاى مورچه ) سيراب شديد و باران خواهد آمد . 2 - و نيز آن حضرت در حديث فضيلت شب جمعه فرمايد : فَإذَا كَانَ لَيْلَةُ الْجُمُعَةِ رَفَعَتْ حيتَانُ الْبَحْرِ رُؤُوسَهَا وَدَوابُّ الْبَرَاري ، ثُمَّ نَادَتْ بِصَوْتٍ زَلِقٍ : رَبَّنَا لَا تُعذِّبْنَا بِذُنُوبِ الآدَمِيِّينَ ؛ « 2 » پس چون شب جمعه شود ماهيان دريا و جنبندگان صحراها ، سرهاى خود را بر مىدارند و به صداى لغزان ندا مىكنند : پروردگارا ، ما را به گناه آدميان عذاب مفرما .

--> ( 1 ) . به بحار الانوار ، ج 14 ، ص 94 رجوع شود . ( 2 ) . به بحار الانوار ، ج 89 ، ص 281 رجوع شود .