چيست ؟ فرمود : گرفتن ( به عقوبت ) بر ارتكاب معاصى است . [ وزر و و بال ، اختصاصى است ] ( آيه 18 ) ( وَ لَاتَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَ إِن تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَى حِمْلِهَا لَايُحْمَلْ مِنْهُ شَىْءٌ وَ لَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى إِنَّمَا تُنذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَيْبِ وَ أَقَامُواْ الصَّلَوةَ وَ مَن تَزَكَّى فَإِنَّمَا يَتَزَكَّى لِنَفْسِه‌ِى وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ ) لغت : وازره صفت نفس مقدَّر است يعنى شخص گناهدار ، و وزر به معنى بار سنگين گناه است . مثقلة يعنى كسى كه از گناه ، سنگين بار شده است . تفسير : و هيچ گرانبار از گناه ، بار گناه ديگرى را برنمىدارد ؛ يعنى هيچ كس در دنيا مستحق عقوبت كار ديگرى نمىشود و در آخرت نيز عقوبت ديگران را تحمّل نمىكند . و اگر شخص گرانبارِ از گناه ، ديگرى را براى برداشتن بار گناهش بخواند چيزى از آن برداشته نمىشود هر چند از خويشاوندان او باشد . مراد آن است كه هر چند گناهكار خويشان و كسان خود را بخواند و از آنان درخواست كند كه چيزى از گناهان او را بردارند ، هيچ كس اجابت نكند . إِنَّمَا تُنذِرُ الَّذِينَ . . . : جز اين نيست كه تو كسانى را انذار مىكنى كه از پروردگارشان در نهان و پنهانى بترسند و نماز را به پا دارند . و هر كس در عقيده و اخلاق و عمل ، پاكيزگى جويد جز اين نيست كه به سود خود پاكيزگى مىجويد و بازگشت همه به سوى خداست . نكته : طبرسى رحمه الله فرمايد : عطف فعل ماضى بر فعل مستقبل ، اشعار است به اختلاف در معنى ، چون خشيت لازم است در همهء اوقات باشد ، پس فعل مستقبل ، دالّ بر دوام آمده