خاك و سپس از نطفه آفريد ، آنگاه شما را جفت‌هايى نر و ماده قرار داد . و هيچ مادينه‌اى حمل برنمىدارد ( حامله نمىشود ) و بر زمين نمىنهد ( نمىزايد ) مگر به علم او ؛ زيرا هر يك از حمل و وضع حمل و مدّت زمان آن نزد خدا معلوم است . و به هيچ سالخورده‌اى عمر زياد داده نمىشود و از عمر هيچ كس كم نمىگردد مگر آن كه در كتابى ( لوح محفوظ ) ثبت است . همانا اينها ( يعنى دراز كردن و كوتاه كردن عمر ) بر خدا آسان است . [ نعمت در شورى و شيرينى دريا ] ( آيه 12 ) ( وَ مَا يَسْتَوِى الْبَحْرَانِ هذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَآلِغٌ شَرَابُه‌ُو وَهذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَ مِن كُلّ تَأْكُلُونَ لَحْمًاطَرِيًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَ تَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِه‌ِى وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ) لغت : عذب يعنى گوارا . فرات يعنى بسيار گوارا . سائغ يعنى خوش‌نوش كه به راحتى از گلو پايين رود . طرىّ يعنى تازه . مواخر جمع ماخر و آن به معنى شكافنده است . تفسير : و هرگز دو دريا ( نهرهاى بزرگ شبيه دريا و درياها ) با هم يكسان نيستند ، اين يك پاكيزه و شيرين و تشنگىزدا كه نوشيدنش گواراست و آن يك شور و تلخ مزه است . نزد بعضى اين مَثَل مؤمن و كافر است كه مساوات ميان آنها نيست ؛ زيرا يكى از حلاوت ايمان ، چشمهء گواراى عرفان است ، و ديگرى از تلخى كفر و عصيان ، منبع طغيان است . و از هر يك از اين دو دريا گوشت تر و تازه ( ماهى ) مىخوريد و زيور و زينتى را كه مىپوشيد ( يعنى زنان شما غالباً مىپوشند ) استخراج مىكنيد .