نتواند كرد ، و حكيم است كه آنچه به جا آورد بر وجه حكمت و مصلحت است . ( آيه 3 ) ( يأَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خلِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُم مّنَ السَّمَآءِ وَ الْأَرْضِ لَآإِلهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ ) لغت : تؤفكون مضارع مجهول از مادهء « افك » و آن به معنى برگرداندن است . تفسير : اى مردم ، نعمت‌هاى خداوند را بر خودتان ياد آوريد ؛ آيا غير از خداى يكتا آفريننده‌اى هست كه شما را از آسمان و زمين روزى دهد ؟ ( استفهام انكارى است يعنى چنين نيست ) بلكه آن كه شما را روزى دهد از آسمان به باران و از زمين به نباتات و غيره فقط خداست ، معبودى كه سزاوار پرستش باشد جز او نيست ، پس چگونه و به كجا از حق و راه توحيد برگردانده مىشويد ؟ ! تنبيه : خداوند رحمان از راه لطف و مرحمت براى ارشاد بندگان ، به استفهام انكارى خطاب به تمام مكلّفان در هر عصر و زمان مىفرمايد كه : اى مردم ، ياد آوريد نعمت‌هاى خدا را كه به شما انعام فرموده ، و شكر و سپاس‌گزارى آنها عقلًا لازم است و تأمّل كنيد آيا غير از ذات يگانهء الهى آفريننده‌اى هست كه شما را از آسمان و زمين روزى دهد ؟ و البته اگر عناد و لجاج نباشد هر عاقلى حكم نمايد كه « لا إله إلا هو » . پس به چه جهت و براى چه از توحيد به شرك و از سپاس‌گزارى به ناسپاسى منصرف مىشويد ؟ ! ( آيه 4 ) ( وَ إِن يُكَذّبُوكَ فَقَدْ كُذّبَتْ رُسُلٌ مّن قَبْلِكَ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ )