( آيهء 41 ) قَالُواْ سُبْحنَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم بَلْ كَانُواْ يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ تفسير : فرشتگان خطاب به خداى متعال گويند : منزهى تو از هر عيب و نقص و از اين كه شريك داشته باشى و غير تو را بپرستند . تويى تنها دوست و ناصر و سرپرست ما نه آنها كه به عبادتشان راضى نبوديم و ما خود را در بندگى مقصر مىدانيم ، پس چگونه به معبود بودن خود قائل و راضى باشيم ؟ ! بلكه آنها جنّيان را از روى جهل و گمراهى مىپرستيدند ؛ زيرا جنّيان به عبادتشان راضى بودند ، و يا جنّيان را مىپرستيدند و مىپنداشتند كه آنها فرشته هستند و بيشترشان به آنها گرويده بودند . ( آيهء 42 ) فَالْيَوْمَ لَايَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَّفْعًا وَ لَاضَرًّا وَ نَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذُوقُواْ عَذَابَ النَّارِ الَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذّبُونَ لغت : ذوقوا صيغهء امر از مادهء ذوق و آن به معنى چشيدن است . تفسير : پس امروز كه روز حشر است و همهء حكم‌ها از آن خداست برخى از شما نسبت به برخى ديگر مالك هيچ سود و زيانى نيست . يعنى معبود باطل براى عبادت‌كنندگان خود قدرت نفع و ضررى ندارد ؛ چه قيامت دار