تفسير : اى پيامبر ، بگو : همانا پروردگار من براى هر كس از بندگانش كه بخواهد روزى او را طبق صلاح عام و نظام اتم وسعت مىدهد و تنگ مىكند . يعنى طبق حكمت و مصلحت يك بار فراخ مىسازد و يك بار تنگ مىنمايد . تنبيه : تكرار آيهء شريفه به جهت اختلاف فايده است : 1 - اين آيه در شأن يك شخص است به اعتبار دو وقت ، و آيهء سابقه در حق دو شخص مىباشد . 2 - آيهء اول ، توبيخ كفّار و خطاب به آنها ، و دوم وعظ مؤمنان است ؛ پس گوييا فرموده كه اغْناى كافران و اعطاى نعمت به ايشان نه به جهت كرامت و سعادت ايشان است ؛ بلكه به سبب عقوبت ايشان باشد . و اغْناى مؤمنان براى اين است كه شايد در راه خدا و خيرات صرف نمايند و موجب سعادت ايشان باشد . وَ مَآ أَنفَقْتُم مّن شَىْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ : و آنچه از اشياء را كه در راه خدا انفاق و خرج كنيد خداوند عوضش را در دنيا به زياد كردن نعمت‌ها مىدهد و يا براى آخرت شما ذخيره مىفرمايد . وَ هُوَ خَيْرُ الرَّ زِقِينَ : و او بهترين روزىدهندگان است ؛ زيرا اگر غير از او چيزى را به كسى دهد ، واسطه است و رازق حقيقى خداست ؛ و نيز اعطاى او محض منافع بندگان است نه دفع ضرر از خود و جلب نفع براى او ، بر خلاف ديگران كه اگر چيزى به كسى بدهند براى جلب منافع خود و يا دفع ضرر از خود مىباشد . تبصره : آيهء شريفه تشويق است بر انفاق در راه خدا و احاديث بسيار در آن وارد شده ، از جمله : 1 - صاحب كتاب وسائل از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : مَن يَضْمِنُ لي أرْبَعَةً بِأرْبَعَةِ أبْيَاتٍ فِى الْجَنَّةِ ؟ أنْفِقْ وَلَا تَخَفْ فَقْراً ، وَأنْصِفِ النّاسَ مِنْ نَفْسِكَ ، وَأفْشِ السَّلَامَ فِي الْعَالَمِ ، وَاتْرُكِ الْمِرَاءَ وَإنْ كُنْتَ مُحِقّاً « 1 » : كيست كه ضامن شود چهار عمل را تا در مقابل براى او چهار خانه در بهشت باشد ؟ 1 - انفاق كن و از فقر

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 15 ، ص 256 .