نباتات بركت داده بوديم ( سرزمين شامات مقصود است ) شهرهايى آباد ، آشكار ، نزديك و به هم پيوسته كه از قريه‌اى قريهء ديگر را مىتوان ديد يا بر سر راه ( نه دور از راه ) كه عابرين آنها را مىديدند قرار داديم . و سير و سفر را در ميان آنها معيَّن و محدود كرده بوديم . فاصله مساكن و مقدار سفر ميان آنها يك اندازه بود ؛ اگر مىخواستند به شام بروند تا آن جا در هيچ منزل نياز به بردن توشه نداشتند و گرسنگى و تشنگى به آنها نمىرسيد و از ناامنى در مسير ترس نداشتند ( حاصل آن كه در فاصله ميان سبا و شام آبادىها نزديك به هم بود و مشكلاتى كه در مسيرهاى بسيار طولانى هست براى آنها نبود ) گفتيم : شب‌ها و روزها در اين قريه‌ها و آبادىها و شهرها با آرامش و امنيت سير كنيد . اما آنها از وفور نعمت‌ها و راحتى سفر سير شدند . ( آيهء 19 ) فَقَالُواْ رَبَّنَا بعِدْ بَيْنَ أَسْفَارِنَا وَظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَجَعَلْنهُمْ أَحَادِيثَ وَ مَزَّقْنهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ فِى ذَ لِكَ لَأَيتٍ لّكُلّ صَبَّارٍ شَكُورٍ لغت : حديث به معنى داستان عبرت‌انگيز و جمع آن احاديث است . تمزيق يعنى متلاشى كردن . تفسير : پس گفتند : پروردگارا ، در ميان منازل سفرهاى ما دورى افكن ؛ يعنى از شهرى تا شهر ديگر يا از منزلى تا منزل ديگر بيابان‌ها باشد كه مردم بى زاد و راحله نتوانند سفر كرد و برترى اغنيا از فقرا معلوم باشد ؛ زيرا اگر مسير بسيار طولانى و غيرآباد باشد براى سفر وسايلى و هزينه‌هايى لازم است كه فقرا نمىتوانند آنها را فراهم كنند و اين گونه مسافرت‌ها به اغنيا اختصاص خواهد يافت . آنها كه اين درخواست را مطرح كردند با