فرمان ما سر مىتافت و آنچه را مأمور به آن بود انجام نمىداد از آتش شعله‌ور به او مىچشانديم . ( آيهء 13 ) يَعْمَلُونَ لَه‌ُو مَا يَشَآءُ مِن مَّحرِيبَ وَ تَمثِيلَ وَ جِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَ قُدُورٍ رَّاسِيتٍ اعْمَلُواْ ءَالَ دَاوُودَ شُكْرًا وَ قَلِيلٌ مّنْ عِبَادِىَ الشَّكُورُ تفسير : آن جنّيان براى او هر چه مىخواست از قصرهاى محكم و قلعه‌هاى بلند و عبادتگاه‌ها و محراب‌هاى عبادت و مجسمه‌ها و كاسه‌هايى مانند حوض‌هاى بزرگ و ديگ‌هاى ثابت غير منقول مىساختند . چون خداوند اين نعمت‌هاى بزرگ را به آل داوود عطا فرمود ، از اين جهت ايشان را به شكرگزارى امر فرمود كه : اعْمَلُواْ ءَالَ دَاوُدَ شُكْرًا : گفتيم : اى خاندان داوود ، اين نعمت‌ها را سپاس و شكر بگزاريد . و اندكى از بندگان من شكرگزار و سپاس‌دارنده هستند . تنبيه : شكور كسى است كه با قلب و لسان وجوارح در اكثر اوقات و اغلب آنات شكرگزارى كند و با وجود اين خود را در اداى شكرگزارى عاجز شناسد ؛ چه توفيق شكر ، نعمتى است كه مستدعى شكر ديگر است : از دست و زبان كه بر آيد * كز عهدهء شكرش به در آيد ابن عباس گفته : شكور كسى است كه در جميع احوال چه حال رفاه و خوشى و چه حال سختى و تنگدستى به شكرگزارى قيام نمايد . « 1 » زمخشرى در كشاف نقل نموده عمر بن خطاب از مردى شنيد كه مىگفت : اللّهُمَّ اجْعَلْني مِنَ الْقَليلِ ، خدايا ، مرا از اندكان قرار ده . عمر گفت : اين چه دعايى است مىكنى ؟ ! جواب داد : شنيدم خدا فرمود : وَ قَلِيلٌ مّنْ عِبَادِىَ الشَّكُورُ : بندگانى كه شكور باشند قليل هستند و

--> ( 1 ) . تفسير منهج الصادقين ، ج 7 ، ص 394 .