و مقتدر غالب است . از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ بِعَليِّ بْنِ أبي طَالِبٍ عليه السلام ؛ يعنى كشتنِ آن حضرت عمرو بن عبدود را سبب فرار دشمن شد . « 1 » [ محاصره و شكست يهود بنى قريظه ] ( آيهء 26 ) وَ أَنزَلَ الَّذِينَ ظهَرُوهُم مّنْ أَهْلِ الْكِتبِ مِن صَيَاصِيهِمْ وَ قَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقًا تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقًا لغت : مصدر ظاهروا « مظاهره » و به معنى يارى دادن است . صياصى جمع « صيصه » ، و صيصه به معنى قلعه است . تفسير : بنى قريظه كه گروهى از يهوديان بوده و در قلعه‌هايى ساكن بودند ، بر خلاف عهدى كه با پيامبر داشتند ، در جنگ خندق ، احزاب و دشمنان پيامبر و اسلام را كمك كردند . پس از تمام شدن جنگ خندق و فرار دشمنان ، رسول خدا صلى الله عليه و آله دستور يافت كه سراغ بنى قريظه برود و با آنان بجنگد . رسول خدا صلى الله عليه و آله با مسلمانان به سوى آنها رفتند و آنان را كه در قلعه‌ها و حصارهاى خود بودند محاصره كردند و مدّتى با سنگ و تير با آنان جنگيدند ؛ اما ايشان همچنان در قلعه‌هاى خود مستقر بودند و از خود دفاع مىكردند تا اين كه از در محاصره بودن به تنگ آمده و خداى تعالى رعب و ترسى در دل آنها افكند و از قلعه‌ها به زير آمدند و به آنچه دربارهء آنها حكم شود راضى شدند . آيهء شريفه در اين باره مىفرمايد : خداى تعالى از اهل كتاب ، بنى قريظه را كه عهد با پيامبر صلى الله عليه و آله را شكسته و كفّار را يارى

--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ج 4 ، ص 350 .