پس براى ايشان بهشت‌ها بوستان‌هاى سكونت است كه با مسكن‌هاى دنيا قابل قياس نيست و اين باغ‌ها و بهشت‌ها همه ابتداى پذيرايى است به پاداش آنچه در دنيا از طاعات و عبادات انجام مىدادند . چون نُزُل عبارت است از ما حضرى كه پس از ورود ميهمان مىآورند ، پس تعبير به آن ، اشاره است به آن كه اين نعم بهشتى به تمامه براى اهل بهشت ، پذيرايى ابتدايى باشد و الطاف خاصهء الهى بعد از آن خواهد بود . ( آيهء 20 ) وَ أَمَّا الَّذِينَ فَسَقُواْ فَمَأْوَلهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ أَرَادُواْ أَن يَخْرُجُواْ مِنْهَآ أُعِيدُواْ فِيهَا وَ قِيلَ لَهُمْ ذُوقُواْ عَذَابَ النَّارِ الَّذِى كُنتُم بِه‌ِى تُكَذّبُونَ تفسير : و اما آن كسانى كه از فرمان الهى و ايمان ، به كفر و ضلالت ، خارج شدند ، پس جايگاه آنان آتش جهنّم است . هرگاه بخواهند از آن بيرون آيند و به نزديك درها يا ديوارهاى خروجى رسند به آن جا باز گردانده مىشوند ، و به آنها گفته شود - يعنى خازنان جهنّم به ايشان بر وجه اهانت گويند - بچشيد عذاب آتش را ، آن عذابى كه آن را تكذيب و انكار مىكرديد و دروغ مىپنداشتيد و باور نمىكرديد . ( آيهء 21 ) وَ لَنُذِيقَنَّهُم مّنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ تفسير : حتماً آنها را از عذاب نزديك‌تر ( دنيا ) مانند قحطى و بيمارى و شكست ، قبل از عذاب بزرگ‌تر كه آتش جهنّم است بچشانيم .