نمايد ، و حال آن كه در عمل ، نيكوكار يعنى موحّد باشد ؛ ( چه نيكويى عمل ، فرع ايمان است ) و عمل او بر وجه اخلاص و بدون شايبهء ريا و سمعه باشد ، پس به تحقيق به دست‌آويز محكم دست زده و آويخته ، و سرانجامِ همهء كارها به سوى حق تعالى است و اعمال باطنى و بدنى انسان از نظر پاداش و كيفر به او مىرسد . تبصره : آيهء شريفه تشبيه معقول به محسوس است ؛ يعنى چنانچه شخصى بخواهد به قلهء كوهى صعود نمايد متمسّك مىشود به ريسمان محكمى كه چنگ زند به آن و با كمال اعتماد بدون ترس خود را به مقصد رساند ، همچنين كسى كه واقعاً با ايمان و اعتقاد كامل به تمام جهت متوجه خدا شود و تسليم امر الهى گردد ، براى قرب به خدا به دستاويز محكمى كه دستاويز و عروه‌اى بالاتر از آن نخواهد بود تمسّك جسته و به مقصد مىرسد . ( آيهء 23 ) وَ مَن كَفَرَ فَلَا يَحْزُنكَ كُفْرُهُ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبّئُهُم بِمَا عَمِلُواْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيم‌ُم بِذَاتِ الصُّدُورِ تفسير : وَ مَن كَفَرَ : و هر كه كافر شود و به عروة الوثقاى ايمان و عمل صالح تمسّك ننمايد ، فَلَا يَحْزُنكَ كُفْرُهُ : پس كفر او تو را اندوهناك نسازد ، چه ضرر كفر او در دنيا و آخرت به خود او بر گردد . إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبّئُهُم بِمَا عَمِلُواْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمُ بِذَاتِ الصُّدُورِ . . . : در دنيا و آخرت بازگشت همهء ايشان به سوى جزاى ماست ، پس آنها را به آنچه كرده‌اند آگاه مىسازيم و كيفر مىدهيم . إِنَّ اللَّهَ عَلِيمُ بِذَاتِ الصُّدُورِ : مسلّماً خدا به آنچه در درون سينه‌هاست از خير و شرّ و قصد طاعت و معصيت داناست ، و همه را بر وفق اعتقاد و عمل به عدالت جزا خواهد داد . ( آيهء 24 ) نُمَتّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلَى عَذَابٍ غَلِيظٍ