و مصلحت باشد . [ عجايب آسمان‌ها و زمين ] ( آيهء 10 ) خَلَقَ السَّموَ تِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَ أَلْقَى فِى الْأَرْضِ رَوَ سِىَ أَن تَمِيدَ بِكُمْ وَ بَثَّ فِيهَا مِن كُلّ دَآبَّةٍ وَ أَنزَلْنَا مِنَ السَّمَآءِ مَآءً فَأَم‌نبَتْنَا فِيهَا مِن كُلّ زَوْجٍ كَرِيمٍ لغت : رواسى جمع « راسيه » به معنى ثابت و راسخ و صفت « جبالًا » مقدّر است . تفسير : آسمان‌ها را بدون ستونى كه آن را بينيد آفريد ؛ يعنى عَمَدِ آن عبارت از امساك آن به قدرت تامهء الهيه است . قول ديگر آن كه عَمَد دارد و لكن ديده نمىشود . « 1 » وَ أَلْقَى رَوَ سِىَ أَن تَمِيدَ بِكُمْ . . . : و در زمين بعد از ايجاد آن ، كوه‌هاى بلند و استوار و پابرجا بيفكند تا مبادا به زلزله‌هايش شما را ناآرام كند . وَ بَثَّ فِيهَا مِن كُلّ دَآبَّةٍ : ديگر از شواهد قدرت الهى آن كه : پراكنده فرمود در زمين از هر نوع جنبنده‌اى ، چرنده و درنده و پرندهء صحرايى و دريايى ، وحشى و اهلى كه عدد آنها را غير از خدا كسى اطلاع ندارد و هر طبقه و صنفى را به فراخور حال آنها از حيث غذا و مسكن ، لوازم نشو و نما فراهم ساخته كه عقول در تدبير آنها واله و متحير باشد . و حضرت صادق عليه السلام در حديث مفضّل شرح مبسوطى بيان فرمايد از تسخير چهارپايان براى انسان و گريزان ساختن درندگان از مسكن آدميان و مقرّر ساختن چينه‌دان براى مرغان تا خلقت موران كه مىفرمايد : تأمّل نما در مور كوچك ضعيف ، آيا

--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ج 4 ، ص 314 .