تفسير : و آنچه به عنوان ربا مىدهيد تا در مال‌هاى مردم افزوده شود - يعنى آنچه از زيادت حرام در معاملات مىدهيد تا افزايش در مال رباخواران پديد آيد - پس آن مال نزد خدا زياد نمىشود و بركت از آن برداشته مىشود و موجب عقوبت اخروى مىگردد . على بن ابراهيم قمى از حضرت صادق عليه السلام روايت نموده كه : ربا بر دو قسم است : يكى حلال و ديگرى حرام . رباى حلال آن است كه شخص قرض مىدهد به برادر دينى خود به طمع آن كه قرض‌گيرنده هنگام پرداخت زيادتر از آنچه گرفته بپردازد بدون شرطى بين آنها ، پس اگر قرض‌گيرنده زيادتر از آنچه گرفته بدون شرط بپردازد پس آن زيادتى حلال است براى او ؛ اما ثوابى براى او نزد خدا در قرضى كه داده نيست و هو قوله تعالى : فَلَا يَرْبُواْ عِندَ اللَّهِ . و اما رباى حرام آن است كه شخص قرض دهد و شرط كند زيادتى را ، پس آن حرام است . « 1 » وَ مَآ ءَاتَيْتُم مّن زَكَوةٍ . . . : و آنچه مىدهيد از زكات واجبه يا صدقهء مستحبه در حالى كه هنگام دادن به مستحق ، ثواب خدا و رضاى او را مىخواهيد - يعنى آن را با خلوص نيّت براى رضاى خدا بدون غرض ديگر از ريا و سمعه و طمع زيادتى مىدهيد - سود خواهيد برد ، و چنين كسانى هستند كه برندهء سود چند برابرند ؛ يكى به ده تا يكى به هفتصد و زيادتر . يا ايشان كسانى هستند كه ثواب و مال خود را با دادن زكات زياد مىكنند . از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت شده كه فرمود : ايمان خود را با صدقه دادن نگه داريد و اموال خود را با زكات دادن حفظ كنيد و امواج بلا را با دعا نمودن دفع كنيد . « 2 » و نيز از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود : بيمارهاى خود را با صدقه دادن مداوا كنيد . . . و مال‌هاى خود را با پرداخت زكات حفظ نماييد . . . « 3 »

--> ( 1 ) . تفسير القمى ، ذيل آيه شريفه . ( 2 ) . نهج البلاغه ، صبحى صالح ، ص 495 ، حكمت 146 . ( 3 ) . بحار الانوار ، ج 96 ، ص 11 .