[ نااميدى ، بىكسى و پراكندگى مشركان در قيامت ] تفسير : و روزى كه قيامت برپا شود ، گنهكاران ( مشركان و كافران ) سرگردان و خاموش و از يارى خلق و رحمت الهى نوميد شوند . در كتاب كفاية الموحدين از حضرت باقر عليه السلام روايت شده است كه در وصف مخلَّدين در جهنّم فرمايد : بسته مىشود بر روى ايشان درهاى جهنّم به قسمى كه داخل نشود بر آنها ابداً رَوح و راحتى ، . . . و خارج نشود از آنها هموم و غموم هرگز ، و نباشد براى آنها از ملائكه شفيعى و نه از اهل بهشت صديقى ، و ابداً رحمتى از جانب خداى تعالى براى ايشان نباشد . « 1 » أسْتَجيرُ بِاللَّهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالى مِنْ غَضَبِ الرَّبِّ الرَّحيمِ . ( آيهء 13 ) وَ لَمْ يَكُن لَّهُم مّن شُرَكَآلِهِمْ شُفَعؤُاْ وَ كَانُواْ بِشُرَكَآلِهِمْ كفِرِينَ تفسير : و براى كفّار و مشركان از شريك‌هايى كه به خيال خود براى خداوند قرار داده بودند شفاعت كنندگانى نيست . يعنى ايشان در دنيا مىگويند كه بت‌ها يا معبودهايى مانند حضرت عيسى شفعاى ما خواهند بود ؛ اما در قيامت و يا پس از مرگ مىفهمند كه اين عقيده ، باطل بوده است . و به شركاى خود كافر خواهند شد و سزاوار پرستش بودن آنها را انكار خواهند كرد . ( آيهء 14 ) وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَلِذٍ يَتَفَرَّقُونَ تفسير : و روزى كه قيامت و رستخيز برپا شود آن هنگام پراكنده و از هم جدا شوند ، پس گروهى به اعلا عليين و گروهى به اسفل سافلين ، بعضى در رحمت و بعضى در زحمت ،

--> ( 1 ) . كفاية الموحدين ، ج 4 ، ص 421 با تلخيص .