اعراب : « غلبهم » مصدر مضاف به مفعول است و تقدير آيه اين « وهم من بعد أن غُلبوا سيغلبون » مىباشد . و مضاف اليه « قبل » و « بعد » حذف شده ، و اصل آن « من قبل ذلك » و من بعد ذلك است و مبنى بودن قبل و بعد به خاطر همين است . گفته شده چون مضاف و مضاف اليه به منزله كلمه واحد است هنگامى كه مضاف از مضاف اليه قطع و بريده مىشود مضاف به منزلهء بعض يك كلمه خواهد بود و بعض يك كلمه معرب نخواهد بود . [ پيشگويى از پيروزى روم بر ايران ] تفسير : غُلِبَتِ الرُّومُ : روميان مغلوب شدند و فارسيان بر ايشان غلبه نمودند و آنان را شكست دادند . فِى أَدْنَى الْأَرْضِ . . . : اين جنگ و شكست در نزديك‌ترين زمين به حجاز كه سوريه و اردن و فلسطين بوده واقع شد . و روميان بعد از مغلوب شدن ، به زودى در ظرف چند سال آينده پيروز و غالب شوند . حكم و فرمان نافذ در همهء جهان ، و كار ادارهء جهان ، پيش از غلبهء فارس بر روم ، و بعد از غالب شدن روم بر فارس از آن خداوند است ؛ يعنى در همه وقت قضاى الهى نافذ است و همهء كارها در تحت اختيار اوست ، پس غالبيت و مغلوبيت هر يك از ايشان در اوّل و آخر به امر و قضاى مبرم الهى است . وَ يَوْمَلِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ : و در آن روز كه روميان بر فارسيان غلبه كنند مؤمنان ( مسلمانان ) خرسند و شاد خواهند شد . ( آيهء 5 ) بِنَصْرِ اللَّهِ يَنصُرُ مَن يَشَآءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ