هستند ، جز ستمكاران و كاملان در ظلم و بيرون رفتگان از دايرهء حق و صواب ، انكار نمىكند ، كه با وجود وضوح دلايل حقانيّت ، از روى عناد انكار مىنمايند . [ نزول آيات و رحمت الهى ] ( آيهء 50 ) وَقَالُواْ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايتٌ مّن رَّبّه‌ِى قُلْ إِنَّمَا الْأَيتُ عِندَ اللَّهِ وَ إِنَّمَآ أَنَا نَذِيرٌ مُّبِينٌ تفسير : و كفّار گفتند : چرا بر پيغمبر نشانه‌هايى از طرف پروردگار او - همچون آيات مقترحه ( دلخواه آنان ) ، يا معجزات انبياى سابقه مانند ناقهء صالح و عصاى موسى و مائدهء عيسى عليهم السلام - نازل گرديده نشود ؟ قُلْ إِنَّمَا الْأَيتُ عِندَ اللَّهِ : بگو : جز اين نيست كه نشانه‌ها و معجزه‌ها نزد خدا و فقط در اختيار اوست ، هرگاه خواهد و هرجا اراده فرمايد و به هر كه مصلحت داند ، به هر طريقى كه خواهد ، عطا نمايد ، و لذا آيات انبيا موافق يكديگر نبوده و هر پيغمبرى را معجزه‌اى كه اصلح براى او و امّت او بوده كرامت كرده است ، پس اظهار معجزه در قبضهء قدرت و ارادهء الهى است نه در تحت اختيار پيامبر تا آنچه خواهيد به شما ارائه دهد . وَ إِنَّمَآ أَنَا نَذِيرٌ مُّبِينٌ : و جز اين نيست كه من ترسانندهء آشكار هستم . يعنى از شأن من همين انذار و تخويف است به لسانى كه براى شما قابل فهم باشد ، و به آن اقدام مىنمايم و براى صدق دعوى خود ، معجزه هم دارم و چون معجزات در اثبات نبوّت يكسان‌اند ، و غرض از آن اثبات نبوّت است ، پس به هر يك از آنها حاصل شود . ( آيهء 51 ) أَوَ لَمْ يَكْفِهِمْ أَنَّآ أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتبَ يُتْلَى عَلَيْهِمْ إِنَّ فِى ذَ لِكَ لَرَحْمَةً وَ ذِكْرَى لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ