تفسير : و همچنان كه بر پيامبران گذشته كتاب‌هاى خود را فرستاديم ، همچنين به سوى تو فرو فرستاديم كتاب - يعنى قرآن - را كه كتابى است موافق ساير كتب آسمانى در اصول و مصدّق آنهاست . پس كسانى كه به آنها كتاب داده‌ايم - يعنى اهل كتاب - با توجّه به آنچه در كتاب‌هاى خود دربارهء پيامبرى تو ديده‌اند به اين كتاب يعنى قرآن ايمان مىآورند . و يا مراد ، اهل اسلام هستند كه به قرآن يعنى كتابى كه به آنها داده شده ايمان مىآورند . وَ مِنْ هؤُلَآءِ . . . : و از اين گروه عرب يا اهل مكّه كه مشرك‌اند يا كسانى از اهل كتاب كه در عهد پيغمبر باشند برخى به قرآن پيامبر ايمان مىآورند . و آيات كتاب ما را كه در كمال ظهور است - و يا آيات و دلايل ما را بر توحيد و نبوّت رسول ما - جز كافران معاند انكار نمىكنند . ( آيهء 48 ) وَ مَا كُنتَ تَتْلُواْ مِن قَبْلِه‌ِى مِن كِتبٍ وَ لَاتَخُطُّه‌ُو بِيَمِينِكَ إِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ تفسير : وَ مَا كُنتَ تَتْلُواْ مِن قَبْلِهِ . . . : تو هيچ كتابى از كتاب‌هاى آسمانى از تورات و انجيل و غيره و هيچ نوشته‌اى را پيش از نزول قرآن نمىخواندى و نخوانده‌اى و هيچ كتاب و نوشته‌اى را به دست خود نمىنوشتى و ننوشته‌اى كه اگر نوشته بودى و يا خوانده بودى باطل‌گرايان ( به اين بهانه ) در نبوّت تو شك مىكردند . يا نخوانده و ننوشته‌اى تا موجب شك اهل باطل در نبوّت تو گردد . تنبيه : آيهء شريفه بر صحّت نبوّت حضرت خاتم صلى الله عليه و آله دلالت دارد به اين بيان : مسلم است كه عادتاً نمىشود شخصى در ميان قومى كه به كلّى از علم و دانش دور - بلكه از اخلاق انسانيت مهجور - بوده ، نه از راه و رسم دينى در آنها اثرى بوده و نه از خدا و پيغمبر خبرى ، نشو و نما يافته و در چنين زمانى و چنين مكانى او كه از كودكى تا چهل سالگى در سفر و