تفسير : حقّاً كه ما از آن شهر نشانه‌اى روشن ( از سنگ‌هاى باريده ، چشمه‌هاى خشكيده و سرزمين‌هاى بىصاحب ) براى گروهى كه تعقّل كنند و عقول خود را به كار اندازند و عبرت گيرند بجاى گذاشتيم . [ سركشان عالم و فرجام سركشى ] ( آيهء 36 ) وَ إِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا فَقَالَ يقَوْمِ اعْبُدُواْ اللَّهَ وَ ارْجُواْ الْيَوْمَ الْأَخِرَ وَ لَاتَعْثَوْاْ فِى الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ اعراب : مدين غير منصرف است به خاطر تعريف و تأنيث ، و أخاهم شعيباً منصوب است به فعل مقدَّر يعنى « و أرسلنا إلى مدين أخاهم شعيباً » . تفسير : بعد از آن قصهء قوم شعيب را بيان مىفرمايد : و به سوى اهل مدين برادر قبيله‌اى ايشان را كه شعيب بود فرستاديم ، پس به ايشان گفت : اى قوم من ، پرستش كنيد خداى يگانه را و بت پرستى و شرك را ترك كنيد ، وَ ارْجُواْ الْيَوْمَ الْأَخِرَ : و ثواب روز بازپسين را اميدوار باشيد ؛ يعنى عملى انجام دهيد كه به سبب آن اميد ثواب توان داشت مانند ايمان و طاعات و خيرات و مبرّات و اجتناب از اعمال قبيحه و كارهاى ناشايستهء منهيه . يا « رجاء » به معنى « خوف » باشد چنانچه استعمال شده است ؛ يعنى بترسيد از شدّت روز قيامت ، و از معاصى و قبايح دورى و اجتناب نماييد . وَ لَاتَعْثَوْاْ . . . : و در روى اين زمين مفسدانه حركت مكنيد . يعنى چون كفر و شرك و مخالفت الهى و ارتكاب مناهى ، موجب فساد در زمين است ، پس معصيت نكنيد تا فساد واقع نشود .