[ داستان حضرت لوط ( ع ) ] ( آيهء 28 ) وَ لُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِه‌ِى إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مّنَ الْعلَمِينَ اعراب : لوطاً عطف بر نوحاً در آيهء 14 مىباشد ؛ يعنى « و أرسلنا لوطاً » و مىتوان « لوطاً » را مفعول « اذكر » مقدَّر گرفت . تفسير : بعد از آن گزارش ، داستان حضرت لوط عليه السلام را با قوم خود بيان مىفرمايد : وَ لُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ . . . : و به تحقيق لوط را فرستاديم آن گاه كه به قوم خود بر سبيل انكار و تقبيح گفت : شما هر آينه به جا مىآوريد كار بسيار زشت لواط را كه به خاطر شدّت قبح و زشتى آن ، هيچ يك از جهانيان بر شما در اين كار زشت و قبيح پيشى نگرفته است ! به جهت آن كه طبع سليم از آن متنفّر است و شما كه از چنين عملى شرم و حيا نمىكنيد سلامت طبع نداريد . ( آيهء 29 ) أَلِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرّجَالَ وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فِى نَادِيكُمُ الْمُنكَرَ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِه‌ِى إِلَّآ أَن قَالُواْ ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ الصدِقِينَ تفسير : آيا شما با مردان ، آميزش جنسى مىكنيد و راه را ( راه توالد و تناسل را بر نسل آينده ، و راه شهر را بر عابران ) مىبُريد و در مجلس عموميتان كارهاى زشت به جا مىآوريد ؟ ! پس