( آيهء 19 ) أَوَ لَمْ يَرَوْاْ كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُه‌ُو إِنَّ ذَ لِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ تفسير : آيا منكران بعث و حشر نمىبينند كه چگونه خداوند آفريده‌هاى زنده را از ماده و بدون ماده ايجاد فرمايد ، پس ايشان را بعد از مرگ باز گرداند ( استفهام تقريرى است ) ؛ يعنى مىدانند و مىبيند كه خلقت آدمى از نطفه بدين كيفيت خاص ، در كمال اتقان و استحكام ، نيست مگر به قدرت و حكمت الهى و شخص عاقل را در وجود مبدأ و معاد تأمّلى نباشد . إِنَّ ذَ لِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ : به درستى كه ايجاد و اعاده بر خدا آسان است ؛ زيرا در انجام آن به هيچ چيز محتاج نيست و قادر مطلق باشد . و ديگر آن كه هر كه قادر باشد بر ابداء بدون ماده ، حتماً بر اعادهء با ماده قادرتر خواهد بود . ( آيهء 20 ) قُلْ سِيرُواْ فِى الْأَرْضِ فَانظُرُواْ كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنشِئُ النَّشْأَةَ الْأَخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلّ شَىْءٍ قَدِيرٌ تفسير : بگو : در زمين سير كنيد ، پس بنگريد چگونه خداوند آفريده‌ها را با اختلاف شكل‌ها و اجناس و افعال و احوال آفريده است . ثُمَّ اللَّهُ . . . : سپس خداى تعالى عالَم ديگر را احداث خواهد كرد . پس هرگاه ديديد و دانستيد كه خالق همه در ابتدا خدا باشد ، پس بدانيد آن كه خلق‌كنندهء انسان‌هاست ، مىتواند زنده‌كنندهء ايشان باشد براى پاداش و جزاى اعمال . إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلّ شَىْءٍ قَدِيرٌ : به درستى كه خداى تعالى بر همه چيز از ايجاد و اعاده و